Serap
@serapyldz5
Beklentilerinizi ve ihtiyaçlarınızı partnerinize doğrudan ve onu suçlamadan ifade etmek çok güçlü bir araçtır. Bu genellikle güvenli bağlanan insanlar tarafından doğal olarak kullanıldığı halde kaygılı ve kaçıngan bireylere mantıksız gelir.
Hatıralarımız kütüphanedeki eski kitaplar gibi toz içinde ve hiç değişmeden durmuyor, canlı ve nefes alan varlıklar. Bugün geçmişe dair hatırladığımız şey, hatırayı her çağırdığımızda gerçekleşen düzeltme ve yeniden şekillendirmenin ürünü.
Kaygılı-kaçıngan ilişki
İlişki dengeli bir şekilde yol almaz.
Bunun yerine belli aralıklarla, kaçıngan partner kendini kaygılı partnere açtığında, bağlanma sistemi bir süreliğine sakinleştiğinde ve çift olabildiğince yakın olduğunda "yüksek" mutluluk hissedilir. Bu yakınlık, kaçıngan partner tarafından hızla tehdit olarak algılanır, ardından çekilme başlar.
Yakınlık ihtiyacınız partnerinizde karşılık bulduğunda ve onun tarafından giderildiğinde tatmin seviyeniz yükselir. Birbirine uymayan yakınlık istekleri zamanla giderek azalan tatmin halini alır. Çiftler yakınlık seviyesi hakkında anlaşmazlık yaşadığında, bu mesele diyaloglarının tamamına hakim olur. Biz buna "kaygılı-kaçıngan kapanı" diyoruz. Çünkü tıpkı bir kapan gibi fark etmeden düşersiniz ve yine bir kapan gibi düştükten sonra çıkmak çok zordur.
Bağlanma prensipleri bize insanların ancak giderilmemiş ihtiyaçları kadar muhtaç olduklarını öğretir. Duygusal ihtiyaçları karşılandığında -ne kadar erken o kadar iyi- ilgi dışarıya yönelir. Bu, bağlanma literatüründe "bağımlılık paradoksu" olarak geçer. İnsanlar bir diğerine ne kadar etkin şekilde bağlanırsa, o kadar cesur ve bağımsız olurlar.