Babam rabindranath tagore şiirini buzdolabına koydu şöyle yazıyordu ilkbahar geçti yaz gitti kış kapıda ve söylemek istediğim şarkı henüz söylenmemiş bir halde duruyor günlerimi enstrümanımın tellerini söküp takarak harcamışım bu sözler yarım yaşanmış bir hayatın ardından kalbi pişmanlıklarla dolu bir adam hakkındaydı mirasınızı oluşturmaya başlamanın zamanı daha çok zamanınızın olacağını düşündüğünüz on yıl sonrası değil bugündür yaşamınızda yaratmak istediğiniz şeyin ne olduğunu ve daha da önemlisi artık dünyada olmayacağınız zamanlar için ardınızda bırakmak istediğiniz armağanı derinlemesine düşünün büyüklük sizinle son bulmayacak bir şeye başlamanızla gelir
Sanskritçeden çevrilmiş şu dizeleri unutmam evlat doğduğunda sen ağlarken herkes gülümsüyordu öyle bir hayat sür ki öldüğünde herkes ağlarken senin yüzünde bir gülümseme olsun