Se
@serdar_erginn
Psikolojik danışman
Lisans
seyyar
90 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Kitap okurken odaklanamıyorum dikkatim hemen dağılıyor bunun için bir çözüm önerisi olan var mı?
Se
Kumarbaz
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Adımızın bile bizim olmadığı bi dünyada kaderimiz bize ne kadar ait olabilir ki? Hem kültürel hem de ideolojik olarak bu kadar kodlatıldıktan sonra yaptığımız seçimlerin ne kadarı bizim? İddia ediyorum; yaptığımız evlilikten, seçtiğimiz meslekten tut da içtiğimiz sigaraya kadarki bütün seçimlerimiz aslında çevrenin seçimi. Biz aslında türümüzün devamından başka bişey değiliz. İçim karardı lan. Şimdi dedem gibi tütün sarıp babam gibi içecem.
Uğur isimli okura yanıt verildi
Se
Evet, çoğu kez yaptığımız seçimlerin yanlış olduğunu bile bile yine de seçeriz. Aksi halde kültürel olgulara karşı çıkmak zorunda kalırız ki bu da alışkanlıklarımızın dışına çıkmanıza sebep olur. Alışkanlıklarımızın dışına çıkmak da belirsizlik oluşturur ve o belirsizliğin korkutucu yüzü karşısında bildiğimiz doğrularda diretmekten vazgeçeriz. Tam da bu yüzden o sigarayı babamız gibi içmeye devam ederiz.
Rodion Romanich RaskolnikovEdebiyat
DİKKAT HAYATIMDAN SPOİLER İÇERİR
ÖN SÖZ
Her romanın bir okuma zamanı vardır bende. Bu yüzden bu romanı hayatımın şu zamanına kadar okumayı hep erteledim. İnce Memed gibi, Tutunamayanlar gibi, Hugo'nun Sefiller'i gibi... Onlara sahaflarda rastlardım, tozlanmış raflarda ve bazen bir masanın üstünde, öyle alelade karşıma çıkarlardı. Dokunmaya korkardım. Henüz onlar için değişen bir şey yok. Onlar, hala ordalar. Beni bekliyorlar. Bilinmeyen dünyalarıyla kitapçılarda, raflarda, masalarda, sokaklarda, caddelerde, kafelerde, duraklarda, gece demeden, gündüz demeden, gün ışığının sokulabildiği veya sokulamadığı her yerde hatta duvar yazılarının uğrayabildiği yazılmaya müsait ve değişim olanağına sahip bütün yüzeylerde ve yüzlerde beni, benim onlara gitmemi bekliyorlar. Biliyorum. Oğuz Atay'ın koluyla sarmaladığı, bizim adına müsvedde demeye cüret ettiğimiz karalanmış hazinelerle TRT roman ödülünü kazanacağından bunca emin adımlarla bunu bütün arkadaşlarıyla paylaşmaya o kafeye gittiği o telaşlı günden, Yaşar Kemal'in kimsenin gidemeyeceği o imkansız zirvede kendi elleriyle yaktığı ateşten, feodalizmden, kendimden biliyorum. Yıllar önce, bana ithaf edilmiş bir şiirde çatık kaşlarıyla gökyüzünü boydan boya tarayan bu gizemli ve karanlık adamın adını buruşmuş bir defter yaprağından okuyordum. Şu an, tam olarak şu an, bir hayatın kapağını kapatmış bulunmaktayım. Artık büyü bozuldu. Bugün Raskolnikov'u tanıdım. Koca koca caddeleri doldurup korkunç kalabalıklar arasında kaybolan o münzevi halimle bu kez anlamlandırmayacağım o sefil, fizyonomik yargılarımı. Bugün, Şubat'ın başlarında güneyden gelecek kırlangıç kafilelerini beklemeye koyulacak kadar cesur bir adamım artık. Bugün Raskolnikov'la karşılaştım. Başını öne eğmiş, bir şeyler fısıldarken geniş, yuvarlak ve lekeli
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Se
👍👍👍
Rodion Romanich RaskolnikovEdebiyat
DİKKAT HAYATIMDAN SPOİLER İÇERİR
ÖN SÖZ
Her romanın bir okuma zamanı vardır bende. Bu yüzden bu romanı hayatımın şu zamanına kadar okumayı hep erteledim. İnce Memed gibi, Tutunamayanlar gibi, Hugo'nun Sefiller'i gibi... Onlara sahaflarda rastlardım, tozlanmış raflarda ve bazen bir masanın üstünde, öyle alelade karşıma çıkarlardı. Dokunmaya korkardım. Henüz onlar için değişen bir şey yok. Onlar, hala ordalar. Beni bekliyorlar. Bilinmeyen dünyalarıyla kitapçılarda, raflarda, masalarda, sokaklarda, caddelerde, kafelerde, duraklarda, gece demeden, gündüz demeden, gün ışığının sokulabildiği veya sokulamadığı her yerde hatta duvar yazılarının uğrayabildiği yazılmaya müsait ve değişim olanağına sahip bütün yüzeylerde ve yüzlerde beni, benim onlara gitmemi bekliyorlar. Biliyorum. Oğuz Atay'ın koluyla sarmaladığı, bizim adına müsvedde demeye cüret ettiğimiz karalanmış hazinelerle TRT roman ödülünü kazanacağından bunca emin adımlarla bunu bütün arkadaşlarıyla paylaşmaya o kafeye gittiği o telaşlı günden, Yaşar Kemal'in kimsenin gidemeyeceği o imkansız zirvede kendi elleriyle yaktığı ateşten, feodalizmden, kendimden biliyorum. Yıllar önce, bana ithaf edilmiş bir şiirde çatık kaşlarıyla gökyüzünü boydan boya tarayan bu gizemli ve karanlık adamın adını buruşmuş bir defter yaprağından okuyordum. Şu an, tam olarak şu an, bir hayatın kapağını kapatmış bulunmaktayım. Artık büyü bozuldu. Bugün Raskolnikov'u tanıdım. Koca koca caddeleri doldurup korkunç kalabalıklar arasında kaybolan o münzevi halimle bu kez anlamlandırmayacağım o sefil, fizyonomik yargılarımı. Bugün, Şubat'ın başlarında güneyden gelecek kırlangıç kafilelerini beklemeye koyulacak kadar cesur bir adamım artık. Bugün Raskolnikov'la karşılaştım. Başını öne eğmiş, bir şeyler fısıldarken geniş, yuvarlak ve lekeli
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Se
Öncelikle düşüncelerini bu kadar güzel dile getirdiğin için sana oha diyorum. Sorunun cevabı çok zor. Bu adam beni yargıladı, beni yerden yere vurdu. Bana aslında kötü bir insan olduğumu, içimde, kendime bile itiraf edemediğim birçok duyguyu sesli olarak düşündürdü. Ben bu adamı çok sevdim. Ama çok da nefret ettim. Çünkü bana benziyordu. Hangisi daha kötü diyorsun, kötü olan benim. Ayrıca beni bu romanı okumam konusunda cesaretlendirdiğin için sana teşekkür ederim dostum.