56 sayfalık bir hikaye. Masal tadında. Ama neredeyse her sayfada ders alınabilecek güzellikte cümleler var. Zweig az ama öz yazmış. Virata isimli bir pir-i faninin hayat hikayesiyle insanlığa dair, yaşama dair, insan olarak günahsız yaşamanın zorluğuna dair mesajlar vermiş.
"Gelişigüzel ölçüyü kullanana yazıklar olsun, adaletin ne olduğunu bildiğini sanan cahile yazıklar olsun!"
"Hiç kimse bilmediği bir ölçüyle bir başkasını ölçmemeli "
"Her günü nefes almanın ve özgürce hareket etmenin bir mucizesi olarak görüyordu."
"Benim başkalarına örnek olacağımı hiç düşünmemiştim. Tuttuğum yolda yalnız yürümeyi istemiştim ben!"
Kitapla ilgili bazı yorumlara baktım, Livaneli okurları cok beğenmemişler bu son kitabı! Edebi yönden derinlemesine değerlendirme belki yapamam ama bana da sorarsanız bir Serenad, Mutluluk, Kardeşimin Hikayesi değil. Bununla beraber boş, sıkıcı gereksiz bir kitap da değil! Hele ki 1970leri anlatan hikayedeki olaylari 2020lerde hala yaşıyor ve kendinizden de bir şeyler buluyorsaniz! Evet yıl olmuş 2025, aradan 50yildan fazla zaman geçmiş ama ne yazık ki memlekette bazı şeyler hic değişmemiş!
*Kutsal devletle ilişkileri hep böyle olmuştu: bir yanda baskı, zulüm diğer yanda direnç, sevgi."
*"İhbar edilen her öğrenci, şafak sökmeden kapisi çalınıp askerler tarafından alınıyor, sorguya çekiliyor. Suçlu olup olmamaları önemli değil!"
*"Hiçbir suc yükleyemedikleri için kitap okumak diye bir suç icat ettiler. Cehaletin övgüsünü yapıyorlar. Örgütlü cehalet bu ülkede çok güçlü.!"
*"Nasıl oluyor da bir devletin tepesini ele geçiren bir çete milyonlarca insana acı çektirebiliyor, bir muamma bu!"
Bekle BeniZülfü Livaneli · Can Yayınları · 202518,3bin okunma
Kendi kararlarınızı kendi kendinize almanız en çok onu mutlu eder. Fakat bazen yanlış kararlar alabilirsiniz yoldaşlar! O zaman ne yaparız?" (Bütün kararları bizim adımıza o alabilir )