Mutluluk, dışarıdan gelen bir ödül değil, içeride büyüyen bir köktür. Bir başarıyla, bir insanla, bir eşyayla gelen değil, özünü inkâr etmeden, bastırmadan, hissettiklerinle kalabilme cesaretiyle gelen bir hal... Bu yüzden gerçek mutluluk, onu geçici hazlarla taklit etmeyi bıraktığında gelir. Sen nihayet kendine döndüğünde başlar.
Kitaplar hayata tutunmadan başka bir yolu.İçinde kaybolursun ama sonunda kendini bulursun.Hem acıyı hem sevinci tanırsın onlarla.Kitap, insanın kendi içinden geçen uzun bir yoldur.
Tek başına yaşadığı için yalnız hisseden biri mi, yoksa yalnız olduğu için birlikte yaşayan biri mi daha yalnızdır? Kim bilebilir ki? Belki de tek bildiğimiz, hepimizin bazen yalnızlık çektiğidir.