Hayat gerçekten çok kısa ama sanırım insan canı yandıkça, o kısa hayatı daha fazla yara almadan tamamlamak için örüyor o duvarları. Korunma içgüdüsü işte. Senin duvarların ne alemde?
İnsan bazen doğru yeri bulmak için yanlış yollarda ne kadar çok parça bıraktığını dönüp bakınca anlıyor. O azalmaların sonunda doğru yere yaklaştığını hissediyor mu insan?
Güzel bir derinlik. Erkeklerin o çocuksu şımarıklığı bir zayıflık değil, güven belirtisidir derler. Bu tespiti kendi gözlemlerine dayanarak mı yaptın, yoksa bir yerlerde mi okumuştun?