Şerife Çelik
@sericigim
Bibliyofil
Oradan bir kadın, "Benim saatlere göre diyetim var" dedi.
“Vücut, gerçek açlık vaktini kendisi ayarlar ve sinyal verir. Onu saat ile bozma. Bozduysan, kendi haline bırak, zaten düzelir. Uykun gelince uyur, acıkınca yersin. Bu kadar basit. Tüm canlı dünyası gibi. Senin onlardan bir farkın yok ki.”
Reklam
“Sisteme hizmet etme. Sistem dışındaki tüm işleri de saate göre değil vakte göre yap. Güneş doğumu vakittir. Öğlen bir vakittir. İkindi, akşam, gece, gece yarısı, sabaha karşı... Yıldız çıkar, Ay çıkar, Güneş batar... İnsanda hayvanlarda gökyüzüne bakarak vakti anlayabilir. Bu da hayatın için kâfidir. Niçin? Çünkü tüm doğa saate göre değil, vakte göre hareket eder. Ve saat sürekli olarak değişir. Ya ileri alırsın, ya geri alırsın. Ama vakit şaşmaz. Hava iyice karardı mı uyursun işte, bu kadar basit. Gün doğunca da uyanır, işine gücüne bakarsın.”
“Ne için tıraş oluyorsunuz?”dedim Memduh Bey'e bakmadan. Ama kollarını kavuşturduğunu hissettim. Bazıları hala saat ve buzdolabına takılı kalmış fısıldaşıyordu.
“Disiplin...” diyenler oldu. Hiçbir şey demeyenler de.
“Sinekkaydı traş, disiplin değil kölelik dövmesidir. Niçin kravat bağlıyorsunuz?” dedim. Bu sefer cevap gelmedi.
“O da boynunuza vurulmuş bir tasmadır”dedim.
“Gıdaları saklamayın, dağıtın. Tükensin, dağılsın. Yarın yenisi gelir, merak etmeyin. Buzdolabı da banka gibi, saklama ve sınıf uçurumu yaratmaya yarar. Kapitalizm, şehirlere bankalar ile, ailelere buzdolabı ile girer. Biri parayı, biri gıdaya ihtiyaç sahibinden saklar.”
Kolumuzu ısırarak saat yapardık çocukken. Zaten zamanda hep can yakardı... Her neyse... Saat insanda obsesyon yaratır. Buluşma zamanı vakte göre olur saate göre değil. Sistem çok sever o yüzden saati. Kesinlikle illüzyonu yaratır çünkü. Saat bana günün yarısının içerisinde neresinde olduğumu gösterir, tamamının bile değil. Ama ben hayatımın ve evrenin neresinde olduğumu merak ediyorum. Öyle bir saat varsa buyurun hepimiz takalım. Bu civarda bir şey dedim. Öylece bakakaldılar.
Reklam