Yaralı Şövalye, serinin ilk kitabı olan Çelik Kral’da kaldığımız yerden devam ediyor. İlk kitapta başlayan gizem bu romanda da sürüyor ve nihayet bir sonuca bağlanıyor. Teknik olarak bu kitap bağımsız olarak da okunabilir; çünkü ilk kitaptaki olaylar ilk birkaç bölümde hızlıca özetleniyor. Bununla birlikte, Çelik Kral seriye harika bir giriş niteliğinde olduğu için kitapları sırayla okumanızı tavsiye ederim.
Genevieve ve Isaiah aslında birbirlerini hiç tanımıyorlar; ancak Genevieve'in annesinin cinayetiyle ilgili olaylar nedeniyle, birbirlerini korumak adına zorunlu bir evlilik yapıyorlar. Bu evlilik kurgusunu çok sevdim. Genevieve ve Isaiah kitabın hemen başında evleniyorlar, bu da ilişkilerinin gelişmesi için hikayede geniş bir alan bırakıyor. Evliliklerinin başlangıçtaki o mesafeli ve garip halinin zamanla nasıl arkadaşlığa, çekime ve ardından tutkulu bir aşka dönüştüğünü okumak çok keyifliydi.
Kitaptaki hem romantizm hem de gizem unsurlarını çok beğendim. Genevieve ve Isaiah gerçekten bağ kurabildiğim karakterler oldu. İkisi de geçmişten yaralıydı ve birbirlerinin kollarında sevgiyi buldular.
Kitapta duygusal açıdan sarsıcı pek çok an vardı; özellikle Isaiah duygularını dile getirmekte gerçekten zorlanıyordu. Kitaptaki beklenti hissi, endişe ve ilişkinin ilerleyişi gerçekten çok güzel işlenmişti. Hiç beklediğim bir olay herkes kadar beni de hem şok etti hem çok üzdü Bu kitapta herşey çözüldü ve suçlu asla tahmin etmediğim biri çıktı.
Yazarın kalemini seviyorum. Serinin iki kitabıda merakla okuttu. Bonus bölümlerde çok güzeldi. Türü sevenlere kesinlikle tavsiyemdir.
9/10 Spoiler!!!!
Serinin üçüncü kitabı.Öncelikle beğendim.İnsan kitabı bırakmak istemiyor o kadar akıcı.Özellikle dizideki Rick,Glenn karakterlerini kitapta görünce daha da bir güzelleşti.Seriye devam etme ihtiyaci hissediyor insan.Woodbury'i insan kafasında çok iyi tasvir ediyor.Bakalim serinin devaminda ne olacak?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Seri’ye asla devam etmeyeceğim deyip devam etmem ayrı bir olay olsa da en sevdiğim herhalde üçüncü kitap ve ikinci kitaptı üç daha favorim oldu çünkü ben sanırım nefretten aşka trope unu seviyorum ki bence sırf damonla olan ilişki gelişimi için okudum. İlk defa rh bir fantastik unsurun içinde değildi okuduklarım da çok olası bir durum ve gerçekçi gelmediğinden beni tetiklemedi ama kesinlikle 22 yaş üstü okuyucular için bir seri olduğunu düşünüyorum smut geçtim içinde intihar tarzı şeylerde var zaten deli hastanesinde geçiyor:D
Daha Katlanılır Bir Yolculuk1000Kitap
Zodyak Akademi: Acımasız Varisler, ilk kitap olan Uyanış’a kıyasla benim için daha iyi bir okuma deneyimi sundu. Evren hâlâ zaman zaman bana fazlasıyla bir fantezi dünyasının tüm istekleri bir araya getirilmiş hâli gibi gelse de bunu kabullenerek okumaya devam ettiğim için hikâyeye uyum sağlamak daha kolay oldu. Yazarın dili zaten oldukça akıcı; sayfalar su gibi akıp gidiyor. Ancak bu seriden kusursuz bir kurgu beklememek gerektiğini düşünüyorum. Daha çok kafa dağıtmalık, kolay okunan ve yormayan bir seri.
Buna rağmen ikinci kitapta belirgin bir gelişim olduğunu hissettim. Semavi Varisler’in zorbalık dozunun azalması hikâyeyi daha okunabilir hâle getirmiş. Vega İkizleri’nin kitap boyunca intikamlarının temelini hazırlayıp sonunda planlarını başarılı bir şekilde uygulamaları da oldukça tatmin ediciydi.
Kitapta zorbalıktan sonra en çok rahatsız olduğum nokta ise başkarakterlerin sürekli farklı erkeklerle romantik veya fiziksel yakınlık yaşaması oldu. Muhtemelen hikâye bizi Tory–Darius ve Darcy–Orion çiftlerine götürüyor. Ancak iki kitaptır Tory ile Caleb arasında bir çekim yaratılmaya çalışılması bana gereksiz geldi. Üstelik Darius ve Caleb’in yakın arkadaş olması da ileride oluşacak ilişkilerin dinamiğini benim için zayıflatıyor. Darcy tarafında ise Seth’in tüm ısrarlarına rağmen başından beri Orion’un ön planda olduğu çok belliydi ve ikinci kitapta da bu durum değişmedi. Ben çiftler arasındaki kimyanın baştan sağlam kurulmasını seviyorum; aksi hâlde sonradan oluşan ilişkiler bana çok yapay geliyor. Umarım ilerleyen kitaplarda bu karmaşık romantik yapı daha dengeli bir hâl alır.
Hikâyeyi okurken aklıma sürekli gelen bir diğer soru da şuydu: Eğer bu kızların tahta göz dikmesini istemiyorsanız, neden onları sürekli zorbalıkla ve düşmanlıkla kışkırtıyorsunuz? Böyle
8/10
2026 50. kitabı
Selammm,
Bayıldığım serinin son kitabının yorumuyla geldim. Yorum spoiler içermiyor, bilginize.
Öncelikle kitp aslında serinin son kitabı değil. Bundan sonra başka katakterlerin kitaplarına geçiyoruz ama ondan öncede bu karakterlerle ilgili bir novella var. Yinede genel hikaye bu kitapla bitiyor.
Ben seriyi çok sevdim. Özellikle ilk kitabına bayılmıştım. Nitekim bu kitabı da sevdim. Sadece bana göre biraz ilk iki kitabın gölgesinde kalmış gibi geldi ki bu da normaldi. Çünkü hikaye artık doruk noktasına ulaştı ve işler ciddiye bindi. Her şeye rağmen güzel ve eğlenceliydi. İlk kitaplar kadar olmasa da yine kahkahalar attım.
Emelle çok tatlıydı. Nitekim eşleri de öyle. Her birinin kendince karakteristik özelliği vardı ve onları okumak keyifliydi.
Kitabın dili tabii ki akıcıydı. Ayrıca kitabı tek oturuşta sıkılmadan okudum. Kitap boyunca da merak duygum hiç azalmadı. Kısacası bu seriye bir şans verin derim.
Tavsiye eder miyim? Kesinlikle.
Devam kitaplarını okur muyum? Kesinlikle.
Hadi dedim gizem, gerilim, polisiye de yeni yazarlara yöneleyim de ufkumu açayım, aman açmaz olaydım da ufuksuz kalaydım.:))
İlk olarak;
Kitap çoklu anlatıma sahip ve kimden kime geçiş yaptığı ayrıştırılmamış.
Bir Evie okuyoruz, bir Cleo, arada bir avukat sonra hop bir bakmışsın seriye adını vermiş ama dedektiflikten çok aşk karmaşasına düşmüş Stephanie.
İkinci olaraktan;
Bu ne beceriksiz, ne saçma, ne acemice bir cinayet soruşturması ve mahkeme süreciydi öyle.
Markı tanıyan, adamın karakterine şahitlik edecek yada analiz edecek kimse yok mu?
Çifti bir arada gören, ilişkilerinin dinamiğine şahitlik edecek kimse yok mu?
Katilin ve maktulun geçmişindeki şüpheli olayları, kişileri ve çocukluklarını araştırıp işe yarar bir kanıt elde edebilecek kimse yok mu?
Kimse yok mu söyleyin yani yok mu??:))
Neyse delirmeden devam ediyorum.
Sakinim, sakiniz, sakin,….
Seriye adını veren dedektif, katilin kocasına şans eseri kafede denk geliyor, ordan araştırıp adamı buluyor, konuşturuyor da bir iki delil buluyor falan, böyle saçmalık mı olur ya!!!
İngiliz polisiyelerinde yetersiz ve keskin zekasız soruşturmalara aşinayım ama bu kadarı da fazlaydı bence.
Bir üçüncüsü;
Dedektif Stephanie nin kitaptaki hiçbir olayda baskınlığının, artısının ve yaptırımımın olmaması olamaması, sadece eski sevgilisi ve iş arkadaşı olan Gus la saçma ilişkilerinin sorunlarını okuyoruz.
Bir döndücüsü;
(söz bu son anlaşılan o ki çok içimde biriktirmişim, devam edersem ardı arkası kesilmeyecek)
Kitabın nerdeyse başından beri belli olan gizemi, gereksiz ve germeyen gerilimi, hiçbirşeyi çözemeyen, başarısız olan polisiyesi ve saçma bir şekilde kötünün amacına ulaştığı ama yine de mutlu olamadığı hatta belki bundan da yırtarım belli mi olur dediği sonu.
Te Allahım, ya sabır ki ne sabır,…
Kitabı sevmedim,
