gökçe
@sermestimeftun
somewhere in northern italy
open.spotify.com/track/7LuPjGUfJ...
psychology
42 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
uzun bir aradan sonra okuduğum ilk kitap. ben okurken çok keyif aldım. katilin kim olabileceği konusunda pek çok fikrim vardı ve tahmin edersiniz ki her seferinde tamam bu kişidir ya dedim hahahaha sanırım kendimle gurur duyabilirim çünkü en sonunda doğru tahmin ettim. çok sürükleyici bir kitaptı. daha önce hiç agatha christie okumamıştım. bana göre olmadığını düşünüyordum ama yanılmışım. geç olsun ama güç olmasın diyelim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bu kitaba yüksek puan verenleri anlamadım. “kitabın felsefesi wow, psikolojiden bahsedilmiş hmm, müzik, cinsiyet ayrımı, ayrımcılık, toplumsal konular derken inanılmaz başlıklar” falan şeklinde yorumlar yapılmış ancak kitapta ne psikolojinin p’si var ne de bir felsefe var. cinsiyet ayrımıyla ilgili bir tartışmaya yer verilmiş fakat içi boş bir tartışmadan öteye gidememiş. aynen şöyleydi:
“sen cinsiyet ayrımı yapıyorsun”
“ben kadınım yalnız”
“tmm o zmn”
lütfen bana felsefesinden ya da değindiği toplumsal konulardan bahsetmeyin çünkü yazar parmağının ucuyla şöyle hafifçe bir dokunup sonra eline bulaşan tozu üzerine silip temizlemiş.
kitap bence kendi içinde-yine bir başka kitap aracılığıyla- kendini açıklıyor. kafka ve oşima “madenci” adlı bir kitaptan bahsederken kafka şunları söylüyor: “kahramanımızın kendini biraz daha geliştirip geliştirmediği hakkında da bir şey yok. kitabı okumayı bitirdiğimde aklımda birçok soru kaldı. acaba o romanda hangi mesajlar verilmeye çalışılmış diye. yine de, nasıl desem ‘ne demek istediğini anlamadım’ diyeceğim kısımları tuhaf bir şekilde zihnimde yer buldu.”
sadece şu alıntı bile kitabın pek bir olayı olmadığını çok güzel şekilde açıklıyor. bence yazar tam olarak alıntıdaki gibi bir kitap yazmak istedi.
uzun uzun anlatılacak bir konuya sahip olduğunu düşünmüyorum. sürekli aynı şeyleri tekrar ediyor.
demek 15 yaşındasın ve evden kaçtın. babanı da sevmiyorsun, öyle mi?
bir de anne ve kız kardeş sorunların var tabii.
tanıştığın kişi de cinsiyetçi ayrımcılığa maruz kalmış ve kendini herkesten farklı sanan bir insan, bu da seni çok etkiledi.
okumalı mıyım diye soruyorsanız; bence okumayın. okumaya değer çok daha güzel kitaplar var.
bazı satırları defalarca kez okuyarak serinin 2. kitabını bitirmiş bulunmaktayım.
ilk kitap girişti, bu kitap ise gelişmeydi.
bu kitapta paul’un istememesine rağmen fremen halkı tarafından tanrılaştırılmasını bu yüzden kendisiyle yaşadığı çelişkileri, gel-gitli düşüncelerini okuduk.
ilk kitapta paul, kısada olsa imparator ve muad’dib olma ihtimalini düşünüp bu fikre bir hayli ısınmıştı. fakat bu kitapta hep beraber görüyoruz ki, böylesine büyük bir otoriteye ve pozisyona sahip olmak hiç de tahmin edildiği ya da beklenildiği gibi değil. hatta paul cihattan bir nebze pişmanlık da duyuyor denilebilir. bir yandan kendi sonu, bir yandan çok sevdiği chani’sinin sonuyla karşı karşıya kalıyor ve bu kadar büyük bir güce sahip olmasına rağmen çaresiz hissediyor.
“insan güçlendikçe yalnızlaşır. sonunda gerçeklikle bağını yitirir... bu da onun sonu olur."
baştan sona yepyeni bir evren, en ince ayrıntısına kadar özenle hazırlanmış. kitabın sonunda yer alan dune terminolojisi bunun çok iyi bir örneği. bazı kelimeler arapça kelimelere çok benziyor, tabii, içerisinde arap ve islam kültürlerinden bolca atıf/benzetme yer aldığı düşünülünce mantıklı geliyor.
terminolojisine çok hakim olmadığım için ilk bölümler biraz okurken zorluk yaratabiliyor fakat kitaba başlamadan önce terminoloji bölümünü okursanız çok daha anlaşılması kolay olur. kitap genel olarak çok akıcı ilerliyor. bir kez olayların içerisine girdiğinizde içinizdeki merak duygusunu dürtüyor ve sürekli ne olacağını düşünmeye başlıyorsunuz.
şahsen paul şimdiye kadar kurgulanmış en iyi karakterler arasına ilk üçe çok rahat girebilir. paul henüz kendini keşfedememiş bir çocukken bile kendisinden hiç şüphe duymadan ilerleyen bir karakterdi. kendine olan inancı fremen halkının da -paul için hali hazırda bekleyen peygamberlik kaftanını göz önünde bulundurmasak bile- inancıyla birleşmesiyle paul hem kendisini keşfediyor hem de durdurulamaz birisi haline geliyor.
serinin geri kalan kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum.
maalesef ki kitaplardan biriyle ilgili bir spoiler yedim:’) ama yine de bu seriye devam edilecek!!
yazim dili basit bir kitap, okurken yormuyor. boyle kitaplarda karakterler ici bos kalmis gibi geliyor bana. ben uzun uzun aklindan gecenleri, hissettiklerini, ne yapacaklarini okumayi seviyorum. karakterlerle bag kurmayi sagliyor. ama bu bir genclik kitabi ve hitap ettigi kesim belli. uzun betimlemeler ilgi cekici olmazdi.
uyarlama dizilerin ortak sorunu; tabii ki de kitaptan farkli yerler oluyor. gidisati etkileyecek buyuk degisiklikler yok ama karakterler kisilik olarak degistirilmis.
bence yaz aylarinda okunur , dizi de izlenir
