oqres
@serqo
Acının saçtığı vahşetin ilacı yoktur... Belleğimi yitirmiş olsam da bunu biliyorum. Sabır demeyin; sabır bu vahşeti ancak yatıştırır, kesin tedavi, ölümdür. Zaten acı, ölümün yaşayan biçimi değil mi?
Edebiyat bize yaşamadığımız, yaşayamadığımız ya da yaşayıp da farkına varmadığımız hayatlar hediye eder.
Kim size mutlu olduğunu söylüyorsa ona kuşkuyla bakın. Çünkü bilinç, mutluluğu ancak sona erdiğinde algılar...
Gülmek, bütün insanlık ideallerinin varmak istediği son noktadır...