Yazmak, içimdeki kalabalığı
sessizce sıraya dizmek gibi.
Şiir ise kelimelerin değil,
duyguların kendi kendine yazdığı bir itiraf.
Okurum, yazarım; çünkü başka türlü taşıyamam.
anitsayac.com
"Kedim," diyordu, "ak kedim, altın gözlüm. Sana söylüyorum, derdimi sen anla... Bir bulup da bir yitirdiğim Ahmedi öldürecekler. Yüce dağın kartalı, gönlümün sevdasıydı."
Gün Ağrının yamacına yapışmış, öyle duruyordu. Kırmızı, soğuk... İnceden, dağdan aşağı bir yel esiyordu, soğuk, kırılır gibi... Çıtır çıtır eden bir yel.