Yazmak, içimdeki kalabalığı
sessizce sıraya dizmek gibi.
Şiir ise kelimelerin değil,
duyguların kendi kendine yazdığı bir itiraf.
Okurum, yazarım; çünkü başka türlü taşıyamam.
anitsayac.com
Bir çınara belini verdi. Oturdu. Tarifsiz kederler içine gömüldü. Vay anasını! İnsanoğlu çiğ süt emmiş. İnsanoğlu...
Bir yalnızlık, umutsuzluk içinde bunaldı.
Kahroluyordu. Yalnızlık ateş gibi.
Aşığın diline düşeceğine Akçasazın bataklığına düş daha yeğdir. Dünyada iyi bir iş yapayım dersen, hiçbir şey yapma, bir büyük, ermiş aşığın gönlüne düş.