Şervan
@serwank
Yazmak, içimdeki kalabalığı
sessizce sıraya dizmek gibi.
Şiir ise kelimelerin değil,
duyguların kendi kendine yazdığı bir itiraf.
Okurum, yazarım; çünkü başka türlü taşıyamam.
anitsayac.com
Emekçi
Diyarbakır
15 Kasım
73 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
10/10
Beğendi
·10 saatte okudu
·2026 30. kitabı
Reklam
Çukurova insanları gittikçe zalim, kötü, sevgisiz oluyorlarmış... Dost diyecek hiç dost kalmamış. Herkes herkesin gözünü oyuyormuş, beş kuruşa insan babasını öldürürmüş. Kendisi o kadar insan içine girmiyormuş. Baharda portakal çiçekleri öyle bir kokarmış ki kokularından insan sarhoş olurmuş…
Hasan sabahlardan akşamlara kadar kamışlıkta av avlıyor, Anavarza öreninde bir kayanın üstüne oturmuş düşünüyordu.
Dağ taş kekik kokuyordu.
On harman yeri büyüklüğünde bir ateş halkası... Yanıyordu ortalık. Kartal ölüleri düşüyordu yalım halkasının ortasına...
Kırlangıç ölüleri... Çığlık çığlığa. Kayalar yanıyordu. Kuşlar, hayvanlar, örenler, yılanlar, tilkiler çığlık çığlığa yangından kaçıyorlardı . Otlar, ağaçlar, evler yanıyordu.