Paradoks1000Kitap
İnsan bazen kendi içinde devasa bir oksimorondur. Bir yanıyla prangalarını kırmış bir gökyüzü kadar hür, diğer yanıyla bir kar tanesinin kristal yapısına takılacak kadar detayların tutsağı... Ben, o uçurumun tam eşiğinde durup manzarayı seyredenlerdenim.
Hesabı sadece aynadaki suretime veririm; tavrım dik, kalemim sivridir. Kelimelerim bir kılıç kadar keskinleşebilir, canımı yakanın dünyasını bir cümlede dize getirebilirim. Ama ironi şurada başlar: O sert kabuğun altında, tek bir güzel sözle yelkenleri suya indiren, dünyanın tüm masumiyetini bir tebessüme sığdıran o "tatlı dilli" çocuk pusudadır. Agresifliğim, aslında içimdeki o kırılgan sessizliği korumak için ördüğüm estetik bir savunma sanatıdır.
Etrafımda kalabalıklar değil, ruhu ruhuma değen bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar az insan var. Çünkü bilirim ki; herkesle konuşan aslında kimseyi duymaz. Ben en güzel sohbetlerimi sustuklarımla yaparım. Laf cambazlığında üstüme yoktur, lakin kalabalıkların gürültüsünden kaçıp kendi ıssızlığıma sığınmayı bir asalet sayarım.
Hep uçlardayım; çünkü hayatın tadı o keskin virajlarda saklı. Bir an fırtına olup esmek, bir an derya olup durulmak... Bir günceye sığmayacak kadar çok "hiç söylenmemiş" şey taşımak ama yine de sanki her şeyi anlatmış gibi huzurlu bakabilmek.
Ben, kendi zıtlıklarımın en uyumlu şarkısıyım. Ve biliyorum ki, bu yazıyı okuyan her ruhun içinde, benim fırtınamdan bir rüzgar, benim sessizliğimden bir yankı var.
Yaşayan Türkçülere Ağıt
Bir mahşere binlerce kader tutsağı gelmiş,
Titrek ve metin cümle adımlar ona doğru…
Gitmekte bütün kafile, meçhula yönemiş,
Nerden gelerek hangi karanlık sona doğru?
Her şey kopuyor istemeden kendi yerinden;
Herkes geliyor, sonra da herkes gidecektir,
Milyonlar asır geçse de arzın üzerinden
Bir kerre giden bir daha ses vermeyecektir.
Meçhul kaderin çizdiği yoldan gideceksin;
Bilmem ki bu meçhulleri hep Tanrı mı yazmış?
Öyleyse bırak, ruh bütün işkenceyi çeksin,
Bin bir kere ölmeksizin insan yaşamazmış..
Hüseyin Nihâl Atsız
Hüseyin Nihâl Atsız
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Zihnince tasarlanan bir öbeğe doldu. Birikintisini izledi yaşanmışlıklarının. Kara bir odada güvende olduğunu hissedecekti. Kara bir odada… Yalnız oraya vardığında bir şeyden vazgeçmesi gerekecekti. O şey, onun şimdiye değin hiç yakasını hiç bırakmayan ikiz bir gölcük olabilir miydi? Kara odada onu bekleyen kimdi? Önce kahverengi saçlarını siyaha boyadı.
Onu ilk gördüğümde kırmızı topuklu ayakkabılarının çıkardığı ses beni irkiltmişti. Barın tahta tabanları o yürüdükçe gıcırdıyordu. Üst kattaki balkon bölümüne, en köşede duran masaya geçip oturdu. Bir kadeh viski istedi. Sonra çantasının içini kurcalamaya başladı. Sonunda çakmağını buldu ve sigarasını yaktı. Ben ise onun hemen önündeki masada oturuyordum. Yüzüm ona dönüktü. Böylelikle her hareketini kolaylıkla takip edebiliyordum. Birini bekler gibi bir hali vardı. İkide bir eli telefona gidiyor, sonra masanın üstüne geri bırakıyordu. Onu izliyor oluşumu fark edecek diye korkuyor, aynı zamanda bunu yapmaktan kendimi alıkoyamıyordum. Bir çöl ceylanı gibi narin hareketlerle viskisini alıp içiyor ve aynı narinlikle geri bırakıyordu. Zarafetine hayran olmamak mümkün değildi.
Şu andan itibaren ona çöl ceylanı diyeceğim. Ta ki o, görünmez kayalıklara takılıp suretindeki parçalı renklerle karşılaşıncaya kadar. Oraya varacak ve çarpışacak kendisiyle. Evet. Çarpışıp, inciler kusacak… Vazgeçtiği şey, onun karnındaki incilere sebep olan asil renktir belki de. Fakat henüz o benim için, tarçınlı bir çöl ceylanı.
Koyu yeşil hırkasını çıkarıp tabureye astı. Bir kadeh daha viski istedi. Hemen arkasından ben de. Gözleri öylesine dalmış bakıyordu ki benim onu izliyor oluşumu fark etmiyordu bile. Sonunda telefonunu aldı ve birisini aradı.
"Kaderime razı gelmediğim için mi bunca keder? Orada yapamadım. Başka şeyler istiyordum, başka
Bir küçük hayal tiryakisi, yasemin çiçekleri
Buzdan ateş olan,
Ateşten yine buza dönüşen,
Bembeyaz ama kapkara,
Seni özgür bıraktığında tutsağı olduğun,
Tutsağı olarak kabul ettiğinde seni kral yapan o şey nedir peki?
Bu defa hep bir ağızdan, “Aşk,” diye haykırır insanoğlu. Fakat Puccini yanıt vermez. Oyun susar bir anda, müzik durur ve kısa bir sessizlik olur. Nice sonra nereden geldiği belli olmayan incecik, yaralı bir ses duyulur. “Yasemin,” diye fısıldar bu gizli sesin sahibi. “Umut, Kan ve Aşk… Yasemin, sevda acısı çekenlerin teselli çiçeği, yapraklarında yalnızlık büyüten bir hayal tiryakisi…”
Gazamız Mübarek Olsun :)
Kankam şu harika listeyi hazırlamıştır kaybolmasın diye ç/alıntıladım. @Eyizmer_8
2025 Yılı Değil Ömür İçin Okuma Listesi
💜📚 2025 Yılı Değil Ömür İçin Okuma Listesi 😅 💜📚
🪻 MİTOLOJİ & MİTOLOJİK KURGU 🏛️
✨ Akhilleus’un Şar @Eyizmer_8 kısı - Madeline Miller 🪻📚🎧
✨ Anadolu Tanrıları - Halikarnas Balıkçısı 🎧
✨ Antik Mısır: Tanrılar, Kahramanlar ve Firavunlar - Frank Henry Brooksbank 🎧
✨ Antik Yunan Hikayeleri - George W. Cox 🎧
✨ Babil Mitolojisi: Mezopotamya Efsaneleri ve İnanışları - Leonard William King 🎧
✨ Babil Yaratılış Destanı - Enuma Eliş 📚
✨ Budizm Efsaneleri: Hint Mitolojisinden Hikayeler-Winfred Stephens 🎧
✨ Cadının Yüreği- Genevieve Gornichec 📚
✨ Dokuz Diyar: İskandinav Mitolojisinden Hikayeler-Mary E. Litchfield 🎧
✨ Dünya Mitolojisi - Donna Rosenberg 📚
✨ Dünya Mitolojisinde Kadınlar: Tanrıçalar, Kahramanlar ve Canavarlar- Jenny Wiiliamson - Genn McMenemy 📚
✨ Günes Mitleri: Tapinma, Törenler ve Efsaneler - William Tyler Olcott 🎧
✨ Hawaii Mitleri: Tanrıların ve Hayaletlerin Efsaneleri - William D Westervelt 🎧
✨ Hint Mitolojisi: Efsaneler ve İnançlar Diyarı- Arthur Berriadale Keith 🎧
✨ İskandinav Mitolojisi: Tanrılar ve Kahramanların Efsaneleri - Peter Andreas Munch 🎧
✨ Japon Mitolojisi: Efsaneler, Ölümsüzler ve Gelenekler - Masaharu Anesaki 🎧
✨ Kahramanlik Mitleri: Algonkinler, Irokualar, Aztekler, Mayalar ve Kecuvalar - Daniel G. Brinton 🎧
✨ Masallar - Aisopos 📚
✨ Mısır Mitolojisi: Tanrılar, Dinler ve Kozmik Mitler - W. Max Müller 🎧
✨ Mitler ve Efsaneler: Mitolojik Hikayeler - Anonymous 🎧
✨ Mitologya - Edith Hamilton 📚
✨ Mitoloji Kitabı (Alfa Kolektif) 📚
✨ Mitoloji Sözlüğü - Azra Erhat 📚
✨ Mitoloji 101 - Kathleen Sears 🎧
Gerçek İnsan Bu Değil! Kitabı
Paylaştığım kitabım burada hazır hâlde. Konusu, başlıktan da tahmin edebileceğiniz üzere tamamen insan ve insanlık üzerine.
https://1000kitap.com/hikaye/gercek-insan-bu-degil--4781
Burada da konu başlıkları hâlinde. İkinci kitaba ait inanç konuları da mevcut.
insanveisleri.blogspot.com
Kendinize iyi bakın güzel insanlar.
Giriş Bölümü: Ben ve Benlik Üzerine
Ben kimim? Ailemin bellettiğine göre Türk’üm, Müslüman’ım, Alevi-Bektaşi’yim. Yakın zamana kadar Galatasaray taraftarıydım bir de, ama onu ailem belletmiş değildi, tamamen özgür irademle gerçekleşti, irade ne kadar özgür olabilirse işte. Ortalama, sıradan, vasat bir İç Anadolu vatandaşıyım. ‘Gardaş’ diye konuşmuyorum ama çünkü doğduğum il yerine Batı medeniyetine ve kültürüne daha entegre olmuş insanların ikamet ettiği bir bölgede büyüdüm, dolayısıyla şivem yok, İstanbul ağzıyla konuşuyorum. Lise hazırlıktayken müzik öğretmenimizin sınıfta “Kimler türkü dinliyor?” diye sorduğunu hatırlıyorum, yalnızca üç çocuk el kaldırmıştı, sınıf mevcudunun %10’u bile değil. Diğerleri hep yabancı müzik dinliyordu. Hatta müzik öğretmeni bir kızın “metal” cevabını duyduktan sonra, “Neden dinliyorsunuz öyle şeyleri, civciv eziyor onlar.” demişti. Mesleği metal müzik çığırmak olan bir şarkıcının sahnede civciv ezdiği dedikodusu gerçekten dolaşıyordu o dönemler, bugün de devam ediyor mudur bilmem. Bu söylenti gerçek miydi değil miydi onu da bilmiyorum ama sonradan metal müzik dinleyen pek çok arkadaşım oldu, acil durumda ezmek üzere cebinde civciv taşıyanına denk gelmedim. Olur da öyle birine rast gelinirse Allah yarattı demeden sopayla dalıp bacaklarını kırmak insanlık adına küçük bir şiddet eylemi, civciv âlemi adına büyük bir kazanç olacaktır.
Ben de el kaldırmayanlar arasındaydım. Müzik dinleme hayatıma