Sayemde ya da sayemizde, fark etmez, arada bir derece farkı var. Bu kelimeden nefret ediyorum. İnsanoğlunun en büyük zaafı, başındaki en büyük bela bu kelime. Kimden bu kelimeyi işittiysem, kasım kasım kasıldığını görmüşümdür. Egonun salakça iddiası bu "sayemde".
Bir kalpte hem muhabbet hem öfke ve adavet uzun müddet beraber yaşayamaz. Biri
diğerini mutlaka alt eder. Muhabbetin, sevginin en büyük düşmanı kırgınlıkların, hayal kırıklıklarının sebebiyet verdiği kızgınlıktır, öfkedir.
Gerçekten aradığımız şey. Kendimizi birine verme özgürlüğüdür. Manyakçasına kendimize
tutunmamızı engelleme, kendimizi yalnızca ve kibirle kendi çıkarımız için yaşadığımız hapishaneden kurtarma özgürlüğü. Bence
kilitli kalbimizdeki hazine budur.