Serinin bir önceki kitabında gördüğümüz Ayın Kapak Kızı 'Şebnem'in bu kitapta onun bakış açısıyla hayatını aralıyoruz. Aslında mutlu ve aşk dolu bir evde dünyaya gelen, çocukluğunun bir kısmını çok mutlu geçiren 'Şebnem'den, babasının kaza geçirdikten sonraki dönemindeki 'Şebnem'e nasıl sürüklendiğine şahit oluyoruz. Romanı okudukça durmadan tokat yemiş gibi oluyorsunuz. Artık bu kadar da olmamıştır, diye. Ve içindeki o küçük mutlu kız çocuğunu hala büyütememiş 'Şebnem'e çok üzülüyorsunuz.
Konu özetini geçersek eğer, ben bu romanda herkesin haklı olduğunu ama kimsenin mutlu olamadığını gördüm. Güzel bir kadın olmanın hep gurur ve onur kırıcı bir noktası olduğunu, hayatta kendinden başka güvenecek kimsenin olmayışının ruh emici ezikliğini,gerçekten aşıksan hiçbir zaman unutamayacağını ve hep bir umutla bekleyeceğini, gerçek dostunu bulduysan ona sıkı sıkı sarılman gerektiğini... En çok da annenin ve babanın açtığı yaranın hiç kimse tarafından tamir edilemeyeceğini gördüm.