Setralı
"Setralı" romanı qaranlıqlar içində öz ruhunu itirmiş insanlar üçün güclü bir yol göstəricidir. Əsər fantastik üslubda qələmə alınsa da, hadisələr daima canlılığını və inandırıcılığını qoruyur. Ümidini itirməyə bir addım qalmış hər kəs bu romanın səhifələrində özünə işıq tapacaq. Bu kitab oxucunu bir hekayə ilə deyil, həm də daxili oyanışla baş-başa qoyur.
Fərid Məhərrəmliyə bu maraqlı və düşündürücü kitabı yazdığı üçün səmimi təşəkkür edirəm.
Fərid Məhərrəmli
Fərid Məhərrəmli
Bu səfər həmkarım, Gənc Yazarlar İttifaqının üzvü olan - Fərid Məhərrəmlinin 'Setralı" kitabı ilə qarşınızdayam. Fantastika, qorxu,dava-döyüş,tarixi roman sevənlərin kitabıdır. İlk öncə qeyd edim ki əsər triologiyadir. 2-3 yaxın zamanda çıxacaq.
Süjet xətti ilə başlayaq:
Ekspozisiya (giriş) - Qeyd edim ki giriş mənim üçün çox qarışıq başlamışdı ta ki aşağıda verilmiş şəkilli izahı görənə qədər. Ondan sonra biraz aydınlaşdı.
Zavyazka (düyün) - kitabda maraq doğurucu hadisələr var idi. Necə olacaq dediyin hadisələr var idi, amma yenə də
Razvyazka hissədə açılacağını gözlədiyim hadisələr deyildi.
Kuliminasiya (pik hədd)- mənə görə kitabın pik həddi Kladiusun vəd olunmuş olmasına inanmayıb onu öldürmək istədiklərində cəhdlərinin boşa çıxması idi.
Razvyazka (düyünün açılması) - mənə qaranlıq qalan bir iki nüans hələ də qalır. Məsələn Zena niyə gəlmişdi? Sonu necə oldu? Niyə Jelkosek Jinjağ və Zenanın yeri bəlli olmadı,sağ olub olmamaqları bilinmədi. Rastın əsl niyəti nə idi? Fagıl öldümü? İzbemin mövqeyi sonda nə oldu? Onu da inşallah Setralı-2 çıxdıqda öyrənirik.
Final (son) - Finalı gözlədiyim kimi oldu. İnşallah ikinci hissədə yuxarıdakı suallar da aydın olacaq.
Kitabda bəyəndiklərim:
Yaradana inanan hər insanın nə qədər qaranlıq insan da olsa bağışlana biləcəyinin,içində ki yaxşı insanın üzə çıxması üçün heç vaxt gec olmamasının vurğulanması;
Qaranlıq dünya ilə işıqlı dünya arasındakı fərqdən bəhs olunması;
Qəddar bir insanın necə Yaradana sığınıb qaranlıqdan qurtulması və.s
Kitabda olan bəzi qüsurlar var idi o da kitabı oxumağa əngəl deyil.
Həmkarıma uğurlar arzu edirəm
Reklam
Setralı romanı haqqında düşüncələrim.Duygu ve Düşünce
Dəyərli yazıçı Fərid Məhərrəmlinin “Setralı” romanını oxuyarkən özümü həmin dünyanın bir sakini kimi hiss etdim. Əvvəlcə bu dünya haqqında yazım. Əsərdə bəhs olunan dünya əslində fantastik bir dünya olsa da yazıçının qələminin gücü sayəsində bu dünya real aləmdən fərqlənmir. Düzünü desəm Fərid bəyin qələmini kolumbiyalı dünya şöhrətli yazıçı Gabriel Garcia Marguez”ə bənzətdim. Əsərdə “möcüzənin reallığı”, “sehirli realizm” mövzuları çox ustalıqla işlənib. Tarix və fantastika o qədər real yazılıb ki, əsərdə nə baş versə də oxucu ona inanır, onu yaşayır. Adlardan çox ustalıqla istifadə olunub. Əsər bədiilikdən daha çox bir nəsihət kitabına da bənzəyir. Pisnis adı ilə Kross, müjdələnmiş adı ilə Zumğegi Kladius Kladiusun qədim kitabından sitatlar oxuyarkən elə bil hansısa müqəddəs kitablarda keçən ayətləri oxuyurmuşuq kimi hiss edirik. Mənim düşüncəmə görə yazıçı da burada elə bunu çatdırmaq istəyib. Çünki inanc məsələsi romanın əsas ideoloji xəttidir. Fərid bəy burada ilahi sevginin gücünü və ona inanmağın üstün cəhətlərini ustalıqla işləyə bilib. Məsələn “elə inan ki, heç vaxt ümidin itməsin. Elə inan ki, ümidini itirənlərin belə ümidi qayıtsın” kimi ifadələr buna misal ola bilər. Və ya “Haqqı axtarmaq insanın fitrətindədir. Nə zaman haqqa dönsən bağışlanarsan və sənin qaba qaranlığın aydınlığa çevrilər”.
Əsərin mövzusu, gedişatı və obrazların və dünyanın ustalıqla işlənməsinə söz yox. Tənqidim isə sadəcə əsərin dilinin çox ağır olmasıdır. Heç buna tənqid də demək olmaz. Çünki bu üsul Fərid bəyin özünəməxsus üsuludur. Hadisələrə daxil olduqdan sonra isə bu ağırlıq hiss olunmamağa başlayır.
Və sonda yazımı romandan ən çox bəyəndiyim sitatla tamamlamaq istəyirəm : “Səmanı görmək istəyirsənsə, başını qaldır və gözünü geniş aç”
Həmkarım Fərid Məhərrəmli “Setralı” romanı haqqında1000Kitap
Puan vermedi
“Setralı” mənim üçün sadəcə oxuduğum bir roman deyil – ruhumun sükutuna toxunan bir yol yoldaşı oldu. Bu kitabı oxuyarkən sanki zaman dayanır, məkan çəkilir, insan ruhunun dərin qatları danışmağa başlayır. Əsərin ilk sualı: “Təsadüflərə inanırsınızmı?” məni dərindən silkələdi. Yazıçı bu sadə sualla oxucunun içindəki sükutu oyadır. Mən o sətirləri oxuyanda anladım ki, bəli… bu kitabla qarşılaşmağım da təsadüf deyil. Hər şeyin, hər anın, hər görüşün bir hikməti var. Romanın ideyası mənim üçün budur: inanmaq yaşamağın yeganə yoludur. İnsan ümidi itirdiyi anda ruhunu da itirir. Müəllif deyir ki, hər hadisənin arxasında bir sınaq, bir dərs, bir işıq gizlidir. O işığı görmək üçün sadəcə inam lazımdır.
Əsərdəki obrazlar : Avamti, Texexe, Kladius, Kross- mənim üçün bir insanın ruh yolçuluğunun mərhələləridir.
Avamti – ümidin və imanla hərəkət edən liderin simvolu;
Texexe – nəfsin və hakimiyyət hərisliyinin kölgəsi;
Kladius – müdrikliyin və qədim bilginin səsi;
Kross isə – qaranlıq içində işığı axtaran, günah içində bağışlanma arayan insanın özüdür.
Romanı oxuyanda insan Tanrı ilə münasibətini düşünməyə məcbur olur. Bu əsər bir hekayə deyil, bir etiraf kimidir. Həm yazıçının, həm oxucunun etirafı.
Bəzən sətirlərin arasında susuram, bəzən bir cümlə mənə dua kimi təsir edir. “İnam bədbəxtliyin qatili” ifadəsini oxuyanda içimdən bir istilik keçdi. Çünki doğrudur, inandıqca həyat gözəlləşir, inam itdikcə insan tənha və soyuq qalır. Əsərdəki simvollar “Qantökən” qılıncı, “Üç ox” (zaman, məkan, insan), “Setra meşəsi” həyatın sirrini daşıyır. Hər biri sanki bizi insanın iç aləminə endirir. Yazıçı bu simvollar vasitəsilə həm kainatı, həm də insanı izah edir. “Setralı” romanı mənə çox şey düşündürdü. Oxuduqca həm qorxdum, həm də ümidlə doldum. Qorxdum, çünki içimdəki qaranlığı gördüm;