Sevda gibi İletileri

Herkesi kendimiz gibi sandığımızdan Yanılgılarımızdan, kırıldığımızdan Hüzne bulandığımızdan.. Küle dönmüş kalplerde heba Dertlere deva Kimsesizliğimize şifa.. Anlaşılmak için harcanan çaba Boşluktan kulağa gelen eda.. Sahi neden bu cefa? ✍️📜🌼

Duygu ve Düşünce

Baturalp Özgüner

@baturalp1017·

Lisede şiir dinletilerinin gediklisi...

SEVDA SOKAĞI

İbrahim Sadri Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum Geceler hiç bitmiyor ben hiç uyumuyorum Gecenin efkarı iniyor perde perde Sevdanın hayali vuruyor arada bir içime Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum Hani şu perdelerinde mavi kuş resimleri olan Ali bakkalın hemen yanında 17 numara O kırgın hayatın tam ortasında Hani duvarlarında hala yazılar olan o sokakta Biri gurbetin ,biri ihanetin, Biri de seni böyle sevmenin hikayesi Sevdanın camı bana bakıyor ben cama Ve bak sen şu serencama Pencere önünde menekşeler ,hatmiler Bide gece sefası, bide haytalığı adamın

Şiir

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Ne Kadar Kitap Kurdusun?

0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

İbrahim KIRBULUT

@TrumanBurbank1K·

Anılar defterinde gül yaprağı Gibi unutuldum kurudum Başıma düşmüş sevda ağı Bir başıma tenhalarda kahroldum Sen kimbilir, rüzgârlı eteklerinle Kimbilir hangi iklimdesin, ben Sensiz bu sessizlikle Deli gibiyim sensiz Bu sessizlikle

Şiir

Papatya

@_PPapatyaa_·

Aşkın Masalmış

Gözlerinde bulduğum o gökyüzü, Meğer bir fırtınanın sessiz yüzüymüş. Söylediğin her yalanın acı izi, Yüreğime kazınan son sözmüş. Duvarlara fısıldadım adını gece boyunca, Sandım ki bu sevda ömürlük bir bağ. Oysa sen gittin, sessizlik dokununca, Arkamda bıraktığın koca bir enkaz, bir dağ. Her şey bir rüya gibi başlamıştı oysa; Dokunuşun nefes, gülüşün hayattı. Şimdi hangi dilde adını ansam, İçimde bir yerler kan ağlardı. "Bir varmış, bir yokmuş" diye başlar ya hani... Bizimki de o hesap, bitti nihayet. Geç anladım kalbimi acıtan gerçeği: Senin aşkın masalmış, bana kalan sefalet. İlk perde; gözlerindeki o yalancı bahar. Son perde; elinde kalan bir avuç sonbahar. Şimdi kapattım o masal kitabını, sayfalar sarı, Ne sen o prens falanmışsın, ne ben o sevdalı. Rüzgâr aldı götürdü içimdeki o saf harı, Anladım ki bu aşk, sadece bir aldanış masalı.

Şiir