Senin gözlerin dram; oysa ağlatan benim
Ben dilenci; sen sultan; sevgi dağıtan benim
Sen ışık; ben karanlık ve aydınlatan benim
Ben ölümüm; sen hayat; cana can katan benim
Sabah sende oluyor; güneşi tutan benim
Soran ben; sorulan sen; hüznü damıtan benim
Öldüren ben; ölen sen; kabirde yatan benim
Sen sevda yüklü bulut, göklerimin sahibi
Saklıyorum içimde seni bir tufan gibi
Sayfa 19
"Bana sevda alakargasını ve uzun zamandır ayrı olsalar bile eşinin ötüşünü nasıl hep tanıdığını anlatmıştın," diye fısıldadı. "Kalbim seninkinin şakımasını tanıyor, senin kalbinin de benimkini tanıdığı gibi. Sana hep geri döneceğim."
Sayfa 727
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aşk dünyadaki en tehlikeli, en öldürücü duygudur dedim. Her genç insan gibi aşk konusu çok ilgisini çekiyordu, aşka mutlulukla ulaşılacak en son nokta olarak görüyordu ama sözlerim aklını karıştırmıştı .
Aşk denen şey bazen yürür, bazen uçar, bazen koşar biriyle birlikte; bir başkasıyla ölümcül yürüyüşe çıkar; üçüncüyü buzdan heykele çevirir; dördüncüyü atar alevlerin içine. Birini yaralar, öldürür ötekini. Aynı anda çakıp sönen bir şimşeğe benzer. Geceleyin saklar şafakta zapt edilecek olan kaleyi. Çünkü dayanacak güç yoktur karşısında.Bilgiçlik taslamıyordum,aşk denen duygunun gerçek yüzünü görmesini istiyordum.Seni yönetmeye başlar, mantık kaybolur, doğru dürüst düşünemezsin bile. Birine aşık olmak, gözü bağlı olarak, bir uçurumun kıyısında yürümek demektir. Başına neler geleceğini hiçbir zaman bilemezsin. Sonu ölüm de olabilir, cinayette, intiharda. O zaman gerçek aşka ne ad verdiğimi sordu kara sevda dedim .
OlmayanŞiir
İpeğin dili olsa anlatsa beni.
Desem değilim,ağır misafir
Serinlik taşıyorum yol ustasına
Şükürler olsun diyorum,dinlenmiş olarak
Uyanmadım hiçbir sabah,bu bana
Bir sır verdi,orta yerde saklanan
Bir sır,kendine sahip çıkan.
Nereye bakıyorsun,orası yok ki.
Elma bahçeleri,eski insanlar
Duruyor dünde,bir şey diyecek gibi
Çiçeği burnunda bir demet nergis
Gibi duruyor, şaşırmış sanki.
Fakat en güzel, en parlak, tam efendice bitmeyen bir iyilik, başlangıcı ne kadar coşkun ve vergili olsa yine sonunda, duyulan minnettarlığa düşmanlığa benzeyen bir zehir katar. İyilik etmenin güçlüğü bunu devam ettirmekte ve memnuniyet verici şekilde bitirmektedir. Aşklar gibi…
Ruknettin’in Kalbi İçin Kehanetler
I
rüknettin’in aynalarda ağladığı kadar var.
bir mevsimin kıyısından tutarsan rüknettin
kurak ovalara yağmurlar yağar,
ayak bileklerinden kavrarsan bir harfi,
kalbin şiir olup vadilerini sular.
senin de vadilerin vardır rüknettin!
kehanetler kurarsın, yağmalarsın kendini
kurtarıp o yangında ilk önce kalbini
niyedir, aynalarda azalır sesin.
II
doktorum
ben bu kalbimi sarınır örtünürüm
kış gecelerinde o nu yakar ısınırım
üşürsem helak olacağımdan korkarım.
doktorum
gayya kuyusuna inmek istemem
bana bir ip uzat, yağmurlar istemem
aynaları kırarım,suretimi istemem
mevsimler dönedursun, bu dünyayı istemem
yalnız Allah’ı anmak isterim
ben Allah’ı isterim.
III
