“Ahmet Aslan sizsiniz değil mi?” Diye sordu.
“Hayır!“ Dedim. Şaşaladı.
“Ama nasıl olur? Bu evde siz oturmuyor musunuz?”
“Oturuyorum.”
“Eee, adınız Ahmet Aslan o zaman!“
“Hayır, değil. “
“Peki nedir?”
“Ahmet Arslan!“
Kızın şaşkınlığı iyice arttı.
“İyi ya, ben de öyle söylüyorum. “
“Hayır , söylemiyorsunuz, Ahmet Aslan diyorsunuz, oysa benim adım Ahmet Arslan.“
“Yani bir tek R harfi eksik diye mi o ben değilim diyorsunuz? “
“Evet! “
“Çok tuhaf biri olmalısınız. “
“Hayır, değilim“ dedim soğuk bir tavırla. “ Tek harflerin nelere yol açabileceğini bir bilseniz..... Neyse, niye arıyorsunuz beni? “
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsanlık tarihi boyunca milyarlarca kişi “normal“ denilen şekilde yaşlanıp ölmemiş, öldürülmüş.
Sahiden her şey saçma mı, hayatın hiçbir anlamı yok mu? Bence öyle! Yok, hiçbir şey yok. İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor.
