Buse Öğütlü
@sevdadandir
"İşte mutasavvıf, mütefekkir, araştırmacı yazar Sâmiha Ayverdi cemiyete sadece fikrî, sosyal ve kültürel yönden bakmamış, aynasını insan ruhundaki gelişmelere, insanın Allah'la, insanın insanla, insanın toplumla münasebetlerine de tutarak derin tasavvuf kültürü ile yüklü eserler vermiştir."
Reklam
Bir süredir sosyoloji okumaları yapmak niyetiyle buradan ve bölüm mensuplarından başlangıç için kitap tavsiyeleri istedim. Hepsinin çok faydalı olacağına eminim, fakat kullandığım kütüphanede -Orhan Kemal HK- bunlar mevcut değildi. Raflara göz gezdirirken bu kitaba rastladım, ismine kısmen aşinaydım, Bu Ülke'sinden övgülerle bahsedilirdi. Hem de ders notlarıydı, içindekilere baktım, anlayabilirim diyerek tereddütsüzce aldım.
Peki neden yarım kaldı? Bilemiyorum, başlangıç için yanlış bir seçimdi herhalde. Meriç normalde de çok konudan konuya atlarmış, bir de konuşma dili olunca iyice bağlantı koptu bende. Tamamen katıldığım noktalar da oldu, tespitinin yanlış olduğuna inandığım da. İkisine de mecbur değiliz neticede. Bazı tekrarları beni sıktı. Bıraktım, yine elime aldım, yine bıraktım. Ama en azından geldiğim sayfaya kadar değindiği yazarlarla bana bir kitap listesi daha hazırlattı. Hiç huyum olmasa da yarım kalmış vaziyette rafa kaldırıyorum. Belki bir gün bitirmeyi denerim.
Handan, dâima dimağımda ve ruhumda karşılık bulmuş; bende derin tesirlere yol açmış bir kitap olarak kalacak. Eserin olay örgüsünü, bazen yaşanılan anılarda, bazen yaşadıkları günde buluyorsunuz. Ancak ne Refik Cemal, Ne Handan ve dahi ne başkasının içinde hissettiği buhranları aynı anda öğrenemiyorsunuz. Çünkü bu kıymetli eser, yalnızca karakterlerinin birbirlerine mektup yazmasıyla teşekkül ediyor. Ve ana karakterlerden biri de artık mektup yazamayacağına göre, son sayfasına ulaşmam olağandı.. Halide Edip'in ince romancılığı önünde hürmetle eğiliyorum; bütün kadınlar biraz Handan'dır sanırım.
