Çocuğun eğitiminde yapılacak en kötü şey, onların arzularıyla sizin arzularınız arasında bocalama yaşamak ve sizin mi yoksa onun mu isteğinin yerine getirileceğini tartışmaktır. Eğer tam olarak emin olamadığınız durumlar varsa, 'Düşünmem gerekiyor' diyerek zaman kazanın; ama hiçbir zaman 'ne istediğinden emin olmayan' bir insan izlenimi uyandırmayın çocuğunuz üzerinde. Ve önce onun isteğini kabul edip de sonra "Hayır, bu senin için iyi değil" gibi bir cümle kullanmak zorunda kalmayın. Bana kalırsa, tartışmalar sonucunda bazen sizin bazen de çocuğunuzun talebini yerine getirmektense hiç tartışmadan çocuğun isteğini yerine getirmek daha iyidir.
Eğer hiç yara bezesi olmayan bir çocuk yetiştirmek istiyorsanız, daha mutsuz, daha mahkum, daha mahzun bir çocuk yetiştirmek istiyorsunuz demektir. Bir odanın içinde attığı her adım takip edilen ve sürekli dikkatli olması için uyarılan bir çocuk kendisini nasıl iyi hissedebilir ki! Böyle bir çocuk yetiştiriyorsanız hem siz hem o kaybetmiş demektir.