Sevde Sarıgül
@sevdeesarigul
"İnsan, hissedebildiği kadar insandır."
Şu anda okuduğu kitap
Çocuklara yürümeyi öğretmek için genelde yürüteç ya da çekçek adı verilen yardımcı araçlara başvurulur.İnsanoğluna sanki kendi haline bırakılsa öğrenemeyecekmiş gibi yürüme öğretilmesi şaşkınlık uyandırıcıdır. Yürüteçler oldukça zararlıdır. Bir yazar sürekli dar göğsü olduğundan yakınır ve bunu hep yürüteçte yürütülmeye mal ederdi. Çocuk yerdeki her şeye ulaştığı, hiçbir şeyi olduğu yerde bırakmamaya başladığı için vücudun ağırlığını dengelemek adına göğüs kafesi kayışlarla sarmalanır. O dönem çok daha yumuşak oldukları için kemiklerde düzleşme yaşanır ve ileride vücut bu şekli benimser. Çocuklar yürümeyi bu yollarla öğrendiğinde kendi çabalarıyla öğrendiklerinde yürüdükleri kadar dengeli yürüyemez. Kendi kendilerine ayakları üstünde durmayı öğrenene kadar emeklemelerine izin verilmelidir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bizdeki mumya gibi kundaklama olayıysa çocuk elini kolunu oynattığında vücutlarında bir şekil bozukluğu oluşumu ihtimaline karşı ona göz kulak olma zahmetine girmek istememizden kaynaklanır. Kaldı ki sakındığımız o şekil bozukluğu kundaklama yüzünden meydana gelebilir. Bunun yanında hiçbir uzuvlarını kullanamaz durumda oluşları onları üzüntü haline gark eder.Ayrıca ağlamalarını, onlarla sadece konuşarak da dindirebileceğimizi sanırız. İsterseniz bir yetişkini aynı şekilde kundaklayalım da içini bir anda bir umutsuzluk kaplayacak mı bir görelim?
Bir çocuğun yetişkinler gibi iyi huylu, açıkgöz, sağgörülü ve yetenekli olmasını beklemek, bir yetişkinden çocukça hareket etmesini beklemekle eşdeğerdir.
İnsanoğlu yalnızca eğitim vasıtasıyla insanlaşabilir. Eğitim onu hangi şekle sokarsa, insan odur.
