7 ay oldu sevdiğim, sensiz geçirdiğim günlerin sayısı artıyor ama ben unutamuyorum. Ölüler bili bir gün unutulur değil mi? Her gün aklımdasın. Ben seni unutamadım ben sana doyamadım. Gerçekten çok özledim Deniz'im. Zaten bizde imkansızız artık değil mi? Seninle olan mesajları okumamak için hesabımı kapattım ona rağmen vazgeçtiremedim kendimi. Ne güzel severdin beni. Ben sensiz yapamıyorum. Keşke olsaydın bana yine yavrum minik cadım deseydın. Ölmedin. Ama benden gittin. Sakın başka birine gönlüm kaydı sanma asla olmaz. Biomda ismin kalbimde resmin aklımda sesin var. Geri dön.Seni çok özledim nolur geri dön Deniz.
Nefesime saplanmış, sevda denen şu kıymıklı acıyı bir tatsan.
Belki sen de severdin.
Sen ve ben olmazdık o zaman.
Biz olurduk
İz olurduk.
Giz olurduk.
Reklam
Bugün yine yürüdüm seninle konuştuğumuz sokaklarda... Her köşede bir hatıran vardı. Ne güzel günlerdi; telefonumu heyecanla beklerdin, sesimi duyunca mutlu olurdun. Beni öyle içten, öyle güzel severdin ki... Şimdi geriye sadece anılar ve özlemin kaldı."
EE
Aşk merak etmektir.
Aşk tanımak istemektir.
Aşk onunla birlikte yaşamak istemektir.
Aşk nefesine kadar eşlik etmek istemektir.
Ve aşk, iki insanın birbirinin dünyasına aynı istekle yürüyebilmesidir.
Benim hayatım renkliydi.
Sen o renkleri severdin.
Çok severdin.
Dinlediğim her müziği dinlerdin; sırf benim kulağımdan geçen sesler senin kulağından da geçsin diye.
Okuduğum kitapları okurdun; aynı satırlarda buluşabilmek için.
Sevdiğim dizileri izlerdin; benim gördüğümü biraz olsun görebilmek için.
Merak ederdin.
“Anlat,” derdin.
“Biraz daha anlat.”
Konuşmamı dinlemeyi severdin.
"Bir psikanalistle hiç görüşmedin ama zamanının büyük bir bölümünü kendi ruhunu çözümlemeye ayırmıştın. Freud'u lacan'ı okuyordun. Psikanaliz üstüne düşünüyor ama uygulamaya geçemiyordun. Tedavinin seni olağanlaştıracağını ya da geliştirdiğin olağandışılığı bayağılaştıracağını düşünüyordun. Başkalarını dinlemeyi severdin. insanlar gelip içlerini açarlardı sana. O sessiz, dikkatli, yapıcı halinle sana gizlerini açanlardan daha az yardım ettin kendine."
İstesen hayat verirdim bu karanlıklara
İstesen gökyüzünü bir mendil gibi yırtardım
Denizlerden, göllerden,nehirlerden
Sana görmediğin renkler yaratırdım
Zamanın ötesinde
Yeni bir dünya kurardım sana
İnsansız,Tanrısız,kedersiz
Severdin
Dağ rüzgârlarının serinliğince
Yaşardın
Bu sefil dünyamızdan uzak
Ümit Yaşar Oğuzcan
Reklam
Reklam