Kübra Öz
@severimevet
23 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Ölüme inanmıyoruz ki, ondan korkalım efendim. Ama bir korktuğumuz olmalı; ihtiyarlıktan, çirkinleşmekten korkuyoruz. Aklı savunuyoruz ama güzellikten yanayız. Bize uslu olmayı öğrettiler başta.
Reklam
"Eğer istiyorsa kurbanın kendi hayatına son verme hakkı olmalı. Ama ben bunun büyük bir hata olacağı kanısındayım. Yaşam ne kadar kötü gözükürse gözüksün, her zaman başarılı olacak bir yol vardır. Hayat varsa, umut da vardır."
Stephen HAWKİNG
Çoktandır kafamı kurcalayan bir
şey var. Niçin insanlar birbirlerine karşı açık yürekli davranmıyorlar? Neden en iyi insan bile karşısındakinden bir şeyler gizliyor, bütün düşündüklerini açıklamıyor?
Sözlerimizin yabana atılmadığını bildiğimiz zamanlar bile
neden içimizden geçenleri olduğu gibi söylemiyoruz? Neden herkes olduğundan sert görünmek istiyor? Duygularını hemen
açığa vurursa altta kalacakmış, küçük düşürülecekmiş gibi bir
korkuya kapılıyor?..
Mutsuz olduğumuz zamanlar başkalarının mutsuzluğunu daha bir derinden
duyarız. O zamanlar duygular incelip güçleniyor.
"Peki, yıllarını ne yaptın?
Hayatının en iyi yıllarını nereye gömdün?.. Yaşadın mı, yoksa
yaşadığını mı sanıyorsun?"
Reklam