Yaşlılık hayatın bir özeti gibidir. yaşanmışlıkların aynasıdır. Eğer bir ömür boyu sevgi dolu bağlar kurmuş, hayallerini gerçekleştirmiş ve deneyimlere doymuşsa, yaşlılık huzur dolu bir liman gibidir. Bir çocuğun ilk adımlarını atışını izlemek gibi, sevdiklerinle paylaşılan anıların sıcaklığı gibi... Bu anılar yaşlılıkta en büyük hazinedir.
İnsanlar birbirlerini tamamlayacaklarını düşünerek ilişkilere girerler; oysa bir araya gelince, eksiklerinin daha belirgin hale geldiğini fark ederler.
"Bence aslolan, hangi şekilde olursa olsun, insanın, olabildiğince, kendisini kendi olarak hissedebileceği bir hayatı sürdürmeyi gerçekleştirebilmesi. Bir yandan da hayatın bir süreç olduğunu, kendimizi her an kendimiz olarak hissetmemizin mümkün olamayacağını, hayatın inişleri ve çıkışları olduğunu kabul ederek. Kendimize başarılı bir hayat ısmarlamaya çalışmanın, kendimizden vazgeçme tehlikesini de beraberinde getireceğinin idrakiyle."