bu loş ve tozlu oda, yüksek kitaplıkların tepesinden düşecekmiş gibi sarkan büstler, rahat koltuklar, küreler ve hepsinden öte, istediği yerde gezinmesini sağlayan kitapların bolluğu, kütüphaneyi onun için bir mutluluk diyarına çeviriyordu.
annelerinin bu gülümsemesi olmasa, o günü atlatamazlarmış gibi gelirdi; çünkü ruh halleri nasıl olursa olsun, o anaç yüze attıkları son bakış muhakkak ki gün ışığı gibi ısıtırdı içlerini.