Bazı insanların özelliklerini birkaç sözcukle anlatmak imkansızdır. Bunlar gerçekten de toplumun büyük çoğunluğunu oluşturan kimselerdir. Bu sıradan insanlara adım başı raslandığından, bunlar olay zincirinin vazgeçilmez halkaları olduğundan böylelerini görmezlikten gelmek, ferçeği yadsımak olur. İnsanların basitliği,günlük yaşamlarının değişmeyen yalınlığında gizlidir. Bunlar basitliklerinin,sıradan oluşlarının çemberini kırmak için, bütün güçlerini kullanırlar, ama sıradan bir insan olmaktan daha ileri gidemezler. Bağımsızlıklarını kazanacakları güçleri bulunmadığı halde kendilerini herkesten bağımsız sayarlar.
Birini alıkoymanın ya da korumanın en iyi yolu kuşkusuz kendi kendine geri dönsün diye yuvayı hep sıcak tutmaktır. İhtiyacımız olan şey belki de budur: ahenkli bir denge. Aile hayatı ile özgürlüğün avantajlarını bir araya getirerek.
Aile normun, yargıların yeridir: Grupla aynı olmak gerekir. Şayet üyelerden biri sınırların ötesine bir adım fazla atmaya yeltenirse ya kendisine hemen düzen hatırlatılır ya da dışlanır.
Devlet büyük bir ailedir. Onun mensupları sizin küçük kardeşlerinizdir. Alt tabakanın kusurları, kısmen de üst tabakanın ihmallerinden ve duyarsızlığından kaynaklanmaktadır.