Aslında Osman’ı o mahut geceden beri sevmiyordum. Ama bir zamanlar sevmiştim. Birini bir zamanlar sevmiş olmak insanın içinde iz bırakıyordu. İnsan o kişiyi artık sevmese bile iz kalan yer açıyordu.
"İnsanlar kendi kaygıları için yaşıyorlarmış gibi görünse de,aslında onların sadece sevgiyle yaşadıklarını şimdi anladım.Sevgiyle dolu olanın içinde Tanrı vardır,Tanrı da onun içindedir,çünkü Tanrı sevgidir."