Orhan Pamuk’tan okuduğum ilk romanda dilinin güzelliğinin aksine düşüncelerinin bayalığı mahvetti beni…
Başörtüyü sadece köylü veya cahillerin taktığı bir şey gibi göstermesiyle kendini üst tabaka seküler olarak tanıtmasına sinir oldum.
Ayrıca roman kendini merak ettiriyor, akıcı ve karakterleri çok güzel işlenmiş. Fakat aldatmanın normalleştirmiş olmasına ve kitapta kimsenin gelip de Kemal’i uyarmamasına da bir şeyler söylemek isterdim ama “maalesef diyorum”