Şevval
@sevl
51 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Dikkatinizi sahip olabileceğiniz en güzel ilişkide yoğunlaştırmalısınız; kendinizle ilişkinizde. Burada söz konusu olan bencillik değil, öz sevgidir. Bu ikisi aynı şey değildir. Bencilliğin nedeni sevgisizliktir. Kendinizi sevmelisiniz, işte bu sevgi büyüdükçe büyür. Ondan sonra bir ilişkiye girdiğinizde amacınız sevilmek olmaz. İlişki bir seçime dönüşür. Birisini eğer istiyorsanız seçer, gerçekte kim olduğunu görebilirsiniz. Sevgisine gereksinmiyorsanız kendi kendinize yalan söylemeniz gerekmez. Siz bir bütünsünüz. Sevgi içinizden geldiğinde sevgi arayışınızın nedeni yalnızlık korkusu olmaz. Kendinize karşı duyduğunuz onca sevgi içinde yalnız da olursunuz, sorun değildir. Yalnız olmaktan mutluluk duyar ama paylaşmaktan da zevk alırsınız.
17.yüzyıla kadar ruh daha çok bütün canlıları dolduran bir tür 'yaşam soluğu' şeklinde anlaşılmıştı. Zaten 'ruh' ya da 'tin' sözcüklerinin kökeninde 'yaşam soluğu' ya da 'nefes' kavramı yatıyor.
Augustinus kötüyü Tanrı'nın orada 'bulunmayışı' olarak anlıyordu. Kötü kendi başına bir varoluşa sahip değildir, olmayan bir şeydir o. Çünkü Tanrı'nın yarattığı her şey iyidir. 'İyi irade Tanrı'nın eseri'dir, 'kötü irade' ise Tanrı'nın eserinden bir uzaklaşma, gerileme'dir.'
Sayfa 200