Mesela anımsıyorum da bundan tam bir yıl önce, tam bu zamanda ve tam bu saatte, bu kaldırımda aynı şimdiki gibi yalnız ve sıkıntıyla dolanıyordum!
O zaman hayallerim pek iç karartıcıydı, gerçi ondan önce de daha iyi sayılmazdı ama yaşamak sanki daha bir kolay ve huzurluydu; başıma üşüşen o kara dumanlar yoktu, o vicdan azapları, gece gündüz yakanı bırakmayan o karanlık, kasvetli pişmanlıklar yoktu.
Tabii o zaman soruyorsun kendine: Nerede şimdi o hayallerin? Kafanı iki yana sallayıp, “Yıllar nasıl da uçup gidiyor!” diyorsun. Yine soruyorsun: Nasıl geçirdin o yıllarını? En güzel zamanlarını nereye gömdün? O yılları yaşadın mı yaşamadın mı?