Şevval
@sevval___
508 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Yani bütün uzun hikâyeler bu kadarcıktır aslında. Ne kadar uzun başlarsan başla, sonunda hep kısacık bitersin. Bir rüyadan öbürüne devrilirken birdenbire nefesin kesiliverir. Ne bahçe kalır geriye ne çiçek ne de tohum. Bitersin.
Sakın üzülme.
Üzülme ve bil ki dünya dediğin lüzumsuz bahçe, bazen her yer, bazen tek bir yer, bazen de hiçbir yerdir. İnsan dediğin kötü tohum, bazen her şey, bazen tek bir şey, bazen de hiçbir şeydir.
Âşık, ille de kanmak isterdi. Kalbinin derinliklerinde şüphe denizleri köpürse de inanmış gibi hissetmeyi severdi.
Bütün bu insanlar nasıl yaşıyorlar öleceklerini bile bile. Yaşamak, dalganın önüne kumdan bir kale kurmaya benziyor. Yıkılacağını bile bile yapılan bir kale. Beyhude.
Reklam