Kitap, ara ara durağanlaşıp bir anda temposu artan ama her saniyesi estetik zevk veren o klasik müzikler gibi.
Tek kötü kısmı bazen bu o kadar abartılmış ki gereksiz - bu kısımların silinse 100 sayfa eksileceği - bir hal almış ama yine de değer. Çoğu karaktere uyuz olsam da ( henry, bunny, henry, bunny…) benimsedim. Manipülasyonlar, kaos, cinayet derken hepsini ağzım açık okudum Donna Tartt kadın ne yaptığını biliyor bize de her yıl tekrardan okumak düşer