Hayatında artık bir anlam hissetmeyen, bir hedef, bir gaye görmeyen, bundan dolayı devam etmenin bir anlamını bulamayan kişinin vay haline! Yakın zamanda kaybedilecekti. Bu gibi bir insanın, söylenen tüm cesaret verici cümleleri reddederken verdiği tipik karşılık "Artık hayattan bekleyebileceğim bir şey yok"şeklindeydi.
Gerçekten ihtiyacımız olan hayata yönelik tutumumuzda köklü bir değişimdı. Öğrenmek zorundaydık; dahası ümidini yitirmiş kişilere, önemli olanın bizim hayattan beklediklerimiz değil, hayatın bizden beklediklerı olduğunu öğretmeliydik.