Gözlerimde yuva yapan kırlangıçlar uzun zaman önce uçup bir daha da dönmemişlerdi.Onların kanat çırpmaları olmayınca gözlerim ölü evinin sessizliğine bürünüyordu.
Kirpiklerime konan kuşlar olmayınca bakışlarımdaki ifade de ortadan kayboluyordu.
Zaten öyle büyük bir gürültünün içinde hapsolduk ki,anlatabilmeyi başardığımız birkaç şey de gürültünün içinde kaybolup gidiyor.
Alelacele koşarken birbirine bir şeyler söylemeye çalışan insanlar gibiyiz.