Şevval Sevimli
@sevvalsvimli
Tarih, Edebiyat, Müzik.
Ve tüm bunlar için de bir kulaklık
Şu anda okuduğu kitaplar
Babam; cahil, yoksul bir köylü olan babam, yaşam hakkında çok az şey bilirdi. Ürün nasıl yetiştirilir, düşmanın zehirlediği sığır ölmeden pazara nasıl ulaştırılır; henüz vakit varken bakire kızı başlık parasına nasıl satılır; ürün olgunlaşır olgunlaşmaz komşudan atik davranılıp nasıl çalınır. Kahyanın önünde nasıl iki büklüm durulup eli öpülüyormuş gibi yapılır. Karı nasıl dövülür, anasından emdiği süt her gece nasıl burnundan getirilir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Beni sevmeyen birine aşık olmuştum. Kendimi reddedilmiş hissediyordum; beni terk eden yalnızca o, koca dünyadaki milyonlarca insanlardan yalnızca biri değildi; bütün canlıları ve nesneleriyle koca dünyanın kendisiydi.
Belki tüm korkularımı yakalayıp güvenli bir şekilde sayfaya hapsetmeyi becerirsem onları güçten düşürürüm.
Mutsuzluğun, haksızlığın, kadın olmanın nasıl hissettirdiğini, gördükleri muameleleri ele alan muhteşem bir kitap
Kitabın ana karakteri Firdevs'in hayatı boyunca sürekli olarak erkeklerden nasıl darbeler yediğini ve kaçtığını görüyoruz. ayrıca toplumdaki kadın ve erkek kavramı ele alınarak, namus, onur gibi kavramların söz konusu kadınlar olduğunda nasıl bıçak gibi keskin bir hal alırken erkekler için bu kavramların pek de bir anlamı olmadığı yüzümüze tekrardan çarpılıyor.
Firdevs'in hayatı boyunca babası, amcası, kocası ve karşısına çıkan sayısız erkek tarafından sürekli olarak maruz kaldığı psikolojik, fiziksel her türlü şiddeti görmekteyiz.
Halbuki Firdevs'in hayatının amacı tüm bu olumsuzluklar arasında almış olduğu ortaokul diploması ile bir iş bulup çalışmaktı.
Bence ana karakterin haklılığı her okuyucuya göre mutlaka değişkenlik gösterecektir.
Benim açımdan bakarsak öncelikle yazarı tebrik etmem gerekiyor. Anlatılan hikaye güzel ve okurken kendinizi hikayeye dahil buluyorsunuz. Ana karakterin sizle olan iletişimi o kadar akıcı ki, ben kendimi bir ara kitabın üzerine yazılar yazarak karakterle konuşurken, ona cevap verip, kızarken, onu suçlarken buldum. Ayrıca (ki belki de ben en başından beri karaktere zıt gittiğim için de olabilir) okurken ana karakter beni çok sinir etmişti. Bence bu durum kitabın sürükleyiciliğini sağlayan bir etken olmuş.
Kitabın temel konusunu oluşturan hırsızlık kavramı iki türlü olarak ele alınması hoşuma gitti. Fakat spoiler olmaması adına çok açıklamadan söylemem gerekirse ana karakterimizin kendini öteki karakterin yapmış olduğu ve hırsızlık olarak adlandırdığı ve aslında bir nevi kendi romanları için kaynak oluştuma şekli, ana karakterimiz ölen arkadaşının eserine kendisinin gibi sahip çıkıp, kendi adıyla yayınlaması ve bununla birlikte her zaman kıskandığı ve arkadaşının sahip olduğu hayat şartlarına ulaşmasından daha kabul edilebilir geliyor. Zaten ölmüş bir arkadaşının eserini ele geçirip, kendi kitabı olarak yayınlamasına kitabın başından itibaren çok sinir olduğum için yapmış olduğu savunmaların hiç birinin haklılık payı olduğunu düşünmüyorum. Ayrıca bu savunmaları yaparken de takındığı tavırlar bu hırsızlıktan pek de pişman olmadığını gösteriyor.
Kitabın konusu ve karakterleri dışında kitabın dilini ve anlatım tarzını da beğendiğimi söylemeliyim. Eser ana karekterin anlatımı üzerine kurulduğu için sürekli olarak hikayenin içerisindesiniz. Uzun ve gereksiz tamlama ve cümlelerin olmaması eserden kopmamanızı sağlıyor.
