Kitap pasajlardan oluşuyor. Yazar bu kitabında içini dökmüş hissiyatını veriyor. Genel olarak yaşamın bir çok alanına değinerek düşüncelerini bir suyun üzerinde yüzdürür gibi bırakıyor. Çevirmeden mi kaynaklı bilemedim bazı cümleleri anlam bakımından zorluyor onun dışında yazarın bazen melankolik hali çok net şekilde ortada. Bence herkes için değil ama hepimiz için gibi düşündürüyor…
Kitap Nietzsche’nin üzerinde durduğu kavramlar üzerinden anlatılmaya çalışılmış ince bir kitap ama yine de bir çırpıda okunacak bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Nietzsche’nin dili , üslup varlığı hakikati ve kadına bakışı gibi bir çok konuyu açmaya çalışıyor yazar. En son olarak kitap Nietzsche’nin bahsedilmeyen üzerinde tartışıldığı tırnak içinde yazılmış bir notu ile düşündürüyor ; ‘ şemsiyemi unuttum’ . Bu söz öylesine mi yazıldı yoksa derin bir anlam var mı? Hadi düşünelim yine …
Ahmet Cemal’in bir çok konuda yazdığı denemelerden oluşan kitabı , akıcı dili ve toplumumuzda hep güncelliğini koruyan konulardan olması okunması için yeterli sebep olduğunu düşünüyorum ...
İnsana DönmekAhmet Cemal · Can Yayınları · 201795 okunma