Ölümle sözleşmem de şudur, söyleyeyim: Eğer pak be şefkatli Allah bana iyi bir ölüm nasip ederse, isterim ki mezarımın başında güzel sesli, makame usûl bilen bir dengbej otursun ve annemin ninnilerini yeniden bana ulaştırsın.
Oysa ne çok isterdim gidip ona sarılmayı, iki çift laf söylemeyi, teselli etmeyi, teselli bulmayı. O gün, orada sarılsaydım kimse koparamazdı herhalde beni ondan.