Düşenlerin, sürülenlerin, yersiz yurtsuz bırakılanların, içlerinde bir anda “tık” diye bir şeyler kopanların, acımasızca işleyen bir çarkın dişlilerinde öğütülenlerin son sığınağıdır sokak. Orada insan olmanın/insan kalmanın, dayanışmanın, bir dilim ekmeği paylaşmanın mutluluğu da yaşanır
İnsanlar keşke hayvanlara baksa, onları örnek alsalardı! Düşmanlığın ve dostluğun kokusunu tanısalardı. Düşmanlık eni sonu bir felaket, dostluk ise yaşama dair bir maharetti, hayvanlara göre..