şeyma
@seyemea
Aman Allah’ım bu neydi böyle??!!?
Romantik komedi sandık konu nerelere geldi
Romantik, dram, aksiyon, komedi?! Bir sayfada gerginlikten ölürken diğer sayfada nasıl güldürebilir? Gerçekten izahı olmayan şeylerin mizahı olurmuş bunu Poyraz ve Tolga’yı okurken çok iyi deneyimledim
Şimdi kısaca konusuna değinmek istiyorum; Havin anne ve babasını kaybettikten sonra Efran’ların evinde yaşamaya başlıyor. Havin’in çocukluğu, Efran’ın ergenliğiyle ve hatta gençlik yıllarıyla birlikte geçiyor. Aralarında 7 yaş var o yüzden Efran, Havin’e karşı her zaman bir arkadaş, yaş farkından dolayı ağabey gibi yaklaşıyor. Aradan yıllar geçiyor, Efran psikopat ağbisi Karan tarafından kaçırılıyor ve dört yıl boyunca anlatmaya dilimin varmayacağı, yüreğimin kaldırmayacağı şeyler yaşıyor. Karan’ın elinden kurtulduktan sonra psikolojik rahatsızlıkları ortaya çıkıyor ve ailesinin yanına dönme istemiyor. Efran’ın kabuslarına ortak olmak, hücrede yaşadığı şeyleri okumak benim için çok zordu
Efran’ın eve dönüşü, Havin’le eski günlerdeki arkadaşlıklarına da dönüşü demekti ama hiçbir şey bu kadar basit değildir. Aradan uzun yıllar geçmiştir, Havin büyümüş, ciddi anlamda değişmiştir. Karakteri hal ve hareketleri ona çocukluk arkadaşından çok çekici bir kadın gibi gelmektedir. Hal böyle olunca olay ondan kaçmaya, dayanamayıp geri gelmeye ve birbirlerini çıldırtma noktasına kadar gelir.
Sonra bu ikili aralarındaki bu çekime dayanamaz, ilişki yaşamaya başlarlar ve tarih Efran için yeniden tekerrür eder.
Sayfa 180 den sonra kitap öyle bir yön değiştirdi ki sabaha kadar kitabı elimden bırakamadım. 240 larda ise kelimenin tam anlamıyla dananın kuyruğu kopmuştu. Gerim gerim gerildim, aha dedim mutsuz son geliyor imdat!!
Bu arada Kemal amca’yı çok sevdim. Sonlara doğru hayatıyla ilgili bir karar aldığında
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şiir Kökenbilimsel anlamı itibariyle ‘şuur’un akrabasıdır. Nitekim arapçada şair (sha’ir), ‘bilen kişi’ anlamına gelir.
Bildiği de ‘şiir’ olsa gerektir.
Şiir, şairin ‘bildiği’dir.
Şiir, şairin bize ‘bildirdiği’dir.
Şiir ruhun müziği, sözcüklerin dansı ve yalnızlığı betimleyen/bütünleyen en sağlam-gerçek güvencedir.
Şiir binbir duyguyu birkaç satıra sığdırma sanatıdır.
Necip Fazıl Kısakürek’in de dediği gibi; Koskoca bir okyanusu bardağa sığdırma sanatıdır..
Şair @ser.bulentkaya yazmış olduğu Rüyasını Kaybetmiş Uykular şiir kitabında tüm bu duyguları çok güzel bir şekilde okuyucusuna aktarmış. Kitabımızda duygusal hazların kağıda döküldüğü tamı tamına 34 tane şiir mevcut. Altını çizdiğim tüm şiirleri buraya yazmam mümkün değil ancak sevdiğim iki şiirden alıntı bırakmak istiyorum.
Merhameti Cezalandıran Çocuklar
Susarak merhameti
Cezalandıran çocukların
Boş kaldı elleri
Evlatlarına sarılmayan babalar
Çocuklarını her gün öldürdüler
Hem de onları sağ bırakarak
Kınayan yaralarına tütün değil
Çiçek bastı nöbetçi aşıklar
Susarak merhameti
Cezalandıran çocuklar
Kahramanı olmadıkları bir hayatın
Tam ortasında kaldı çelik yeleksiz
Büyük bir ağlamak biriktirdiler içlerinde
