Hilal Albayındır
@seyirsel
70 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
‘Milyonlarca halk bedenen, ruhen, aklen çürüyor da, hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor.’ İçerisinde geçen bu güzel cümleyle başlamak istiyorum sözlerime.
Tam olarak böyleyiz çünkü.
Kokuştuk, yanan etin kokuştuğu gibi hem de.
Distopya olarak adlandırılan bu eserde yanarak ortaya çıkan pis kokular göreceksiniz, gerçek hayat olarak adlandırılan dünya hayatında ise çürüyerek oluşan pis kokular görüyoruz. Her ne kadar bilim kurgu dense de gerçek hayata bu kadar yakın, yüzünüze tokat gibi inecek bir eserden bahsediyorum. İtfaiyecilerin söndürmek yerine yaktığı ve yakmaya en tehlikelilerden, kitaplardan, bize ne kadar aptal olduğumuzu en çok hatırlatanlardan başladığı bir dünyayı okuyacaksınız.
Ağzınızda leziz bir tat, gözünüzde bir damla gözyaşı bırakacak.
Ve kitabın bendeki hissini asla unutturmayacak olan nadide cümlesiyle yapıyorum kapanışımı. ‘Güneş hergün yanıyordu,
Güneş
Zaman’ı yakıyordu.’
Fahrenheit 451
Fahrenheit 451
“Biliyor musun... akıl hastası olmanın en kötü yanı, hayatta kalabilmek için ağır bir bedel ödenmesi.”
Kitap Deborah isimli bir genç kızın yaşadığı akıl hastalığını anlatıyor. Kimlik karmaşası yaşamanın bir insan üzerinde bırakabileceği hasarı tüm ayrıntıları ile okuyorsunuz satırlarda. Eğer akıl sağlığı üzerine bir tez yazmanız gerekiyorsa, akıl hastalıkları ilgi alanınız veya ilgilenmek zorunda olduğunuz bir alansa, kitap size harika alt metinler sunan bir araştırma romanı olacaktır. Ancak bu şekilde bir kaygı gütmeden okuyacaksanız, gereksiz uzatılmış ve anlaşılması zor bir metin olarak gelebilir size.
Yazarın kalemine, kelamına sağlık
“Doğanın nefesine, kainat tekkesine tutkun bir meftun.” Kitabın daha başlarındayken ilgimi cezbediyor bu güzel söz. Ve satırların arasına toprak kokusunu, güneşin huzmelerini, yaprak hışırtısını yine aynı coşkusuyla serpiştiriyor yazar. Hayatın inceliklerini inceliyor. Hayatından incelikli kesitler sunuyor bize. Ve böylelikle an’a anlam yüklemeyi sevenlere şifa niteliğinde bir eser çıkıyor ortaya.
Kalemine,
kelamına sağlık..
Algernon.
Farklı bir fare.
Charlie Gordon.
Farklı bir dahi belki de bir moron.
Göz yaşarttılar.
Yürek titrettiler.
Kitabın sayfalarının arasında kaldı hislerim, buraya ne kadarını dökebilirim bilmiyorum.
Kör bir insanın, sağır bir insanın, topal bir insanın hayatını idame ettirirken ne kadar zorlanacağını düşünmüştüm daha önceleri.
Ancak düşük bir IQ ile dünyaya gelmiş hiçbir kimseyi düşlerime kattığımı, onları anlamaya çalıştığımı ve hatta tam olarak anlayamayacağımı bile düşündüğümü hatırlamıyorum.
Düşündürdü,
Bir nebze de olsa hissettirdi.
Ve itiraf ediyorum,
Nefis bir kitaptı.
Kitaba bir eğitimci gözü ile baktığınızda özellikle ortaokul seviyesindeki tüm çocuklara gönül rahatlığı ile okutabileceğiniz şahane bir kitapla karşılaşıyorsunuz. Çocukları doğanın kucağına oturtuyor, hayvanların söylediği ninniyle uyutuyor gibi hissediyorsunuz. Eğlence, macera, merak, dostluk, yardımseverlik, doğa sevgisi ve biz büyük(!)lerin çocuklara kazandırmaya çalıştığı daha nice değeri kitabın sayfaları arasında harmanlanmış olarak buluyorsunuz.
Kitaba bir çocuk gözüyle baktığınızda ise gülüyor, bol bol gülüyor ve kendinize sapasağlam 4arkadaş ediniyorsunuz..
