Yanımda sanarım, bakarım düştür;
Güldüm zannederken gözlerim yaştır.
Umduğum ne varsa hepsi de boştur;
Yinede bekliyor onu gözlerim.
- Hüseyin Nihal Atsız
Utanç verici bir olay olduğunda herkes ona bakar üstelik bu bakışlar birkaç hafta peşini bırakmazdı ama yardıma ihtiyacı oldu mu herkes başka yöne bakar kendine farklı meşguliyetler bulur ve onu orada görünmez kılarlardı.
Peki tam tersi olması gerekmez miydi ?