Hiç.Hiçbir şey yazmadı.Ölmüş gibi.
Bu olağan bir şeymiş gibi yaşamaya alıştırmalıyım kendimi.
Ona söyleyemediğim ne kadar çok şey var.Onu yitirme korkusu artık bir “sahip olma” özlemi değil,bunları ona bir daha söyleyememe korkusu.Bunların ne olabileceğini bilmiyorum,ama onun yanında olsaydım,bu sözlerin bir sağanak gibi boşanacağını biliyorum.Bir yaratma durumudur bu,Tanrım,ne olur onu yeniden bulayım .