Bir gece sabaha karşı
en kilitli kapılarım açılacak
yalnızlığımdan çıkıp gideceğim
ne sensiz kalırsam korkusu
ne kitaplarda okuyup altını çizdiklerim
ne alkol tutabilecek beni
ne ölüm telâşı
..Bakışların düşünceli ve gözlerin ağlamaktan sonsuza dek ıpıslak,aklın donakalmış ve gece uykun yarıda kesilmiş, uykunda zayıf hırıltı, kısık ve çatallı ses, kısa ve kekelenen kelimeler.Daha çaresiz ve dinginlikten uzak bir durum olabilir mi?Ya da bunlar sağlıklı bir aklın ipuçları mı?Tersine bu emareleri hüzünlü günlerinin başlangıcı ve neşeli günlerinin bitişi diye saymalısın.