Babama muhtaç değildim, o olmadan da hayatımı sürdürmenin bir yolunu buluyordum ama bir babanın kızına söyleyeceği birkaç şefkatli söze muhtaçtım. Şefkatli sözlere…
Gün gelir kardeşler birbirini özler, gün gelir kardeşler birbirini affeder, gün gelir kardeşler birbirinden başka tutunacak kimsenin olmadığını anlar sanıyordum. Yanıldığımı geç fark ettim. Hayatım beni en zayıf ihtimallere muhtaç bir yorgun ruha dönüştürdü.
Ne tuhaf, insanlar ölüyor, bedenleri toprak altında çürüyor ama seni yaralayan zehirli sözleri ölümsüzlüğe erişip hayatın boyunca kalbinde ve kulağında kalıyor.