Domatesin Çekirdeği
@seyyahem
Sonu iyi biten herşey güzeldir
İlahiyat
Denizli
16 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Bir benzetme yapacak olursak,bir insanin acı çekmesi boş bir odadaki gazın davranışına benzer.Boş bir odaya belli bir miktarda gaz verildiği zaman,oda ne kadar büyük olursa olsun gaz odanın tamamına yayılır.Ne kadar küçük ya da büyük olursa olsun,acı da insanın ruhuna ve bilincine tamamen yayılır.Dolayisiyla insanin çektiği acının büyüklüğü kesinlikle görecelidir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tutuklunun içsel yaşamı daha çok yoğunlaşma eğilimi gösterdikçe,sanatın ve doğanın güzelliği o ana kadar hiç olmadığı şekilde yaşanıyordu. Bu güzelliklerin etkisi altında kişi bazen kendi ürkütücü şartlarını bile unutuyordu.Auschwitz'den Bavyera'daki bir kampa yaptığımız yolculuk sırasında sevk vagonunun küçük, telli penceresinden günbatımında parlayan doruklariyla Salzburg Dağları 'na bakarken biri yüzlerimizi görseydi, bunların bütün yaşam ve özgürlük umutlarını yitirmiş insanların yüzleri olduğuna kesinlikle inanmazdı.
Sevgi,sevilen insanın fiziksel varlığının çok çok ötesine geçer. Sevgi en derin anlamını kişinin tinsel varlığında,iç benliğinde bulur.Sevilen kişinin gerçekte olup olmaması,yaşayıp yaşamaması bir anlamda önemli olmaktan çıkıyor
Benzer seyleri yaşamayan biri,acliktan ölmek üzere olan bir insanın yaşadığı, ruhu yok eden o zihinsel çatışmayı ve irade gücünün ezilişini kolay kavrayamaz.Böyle bir insan hendekte kazı yaparken ekmeğin dağıtılacağı 09.30-10.00 düdüğünü beklemenin,huysuz değilse ustaya saatin kaç olduğunu tekrar tekrar sormanın ve kişinin cebindeki ekmek parçasına yumuşakça dokunmasinin,ilk önce donan parmaklariyla ekmeği okşamasinin,sonra bir parçasını ağzına atıp, kalanini kendi kendine öğlene kadar saklama sözü vererek son irade kirintisiyla tekrar cebine koymasının nasıl birşey olduğunu kolay kolay anlayamaz.
“Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!”
“Peki, sen ne görüyorsun bakalım?”
“İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.”
