Muzaffer
@seyyahokurI
Türk askeri kültüründe maneviyatın da büyük bir ehemmiyeti vardır. Bu hususla ilgili olarak Alman harp teorisyenlerinden Ludendorff'un beyanı şu şekildedir:
"Ulusun varlığını idame için yapılan ve uzun müddet süren bu gibi harplerde ulus ve orduya muhtaç oldukları beraberliği temin eden şey manevi kuvvettir."
Sayfa 65
tanınmış olan Arap düşünürü el-Câhiz, eserinde onların bu özelliğini şöyle tasvir etmektedir: "Türk, vahşi hayvana, kuşa, havadaki hedefe, yere konmuş canlı cansız hedeflere, avının üzerine pike yapan kuşlara ok atar. Başkası yayına bir ok koymadan Türk on ok atar. Bir dağdan inerken veya çukur bir vadinin içine girerken, atını başka birinin düz yerde sürdüğünden daha hızlı sürer. Türk'ün ikisi yüzünde, ikisi kafasını arkasın da olmak üzere dört gözü var". El-Câhiz, eserinin başka bir yerinde de aynı hususta şöyle der: "Türkün ömrünü
toplasan, atı üzerinde geçen günlerin, yeryüzünde oturarak geçirdiği günlerden daha çok olduğunu görürsün. (...) Türk, hem çoban, hem seyis, hem,canbaz hem baytar. Özetle, bir Türk başlı başına bir millettir."
Sayfa 239 - Kronik
"Muharabenin hesapları matematik ve fenne göre olmaz.muharebenin kendi kuralları vardır. Çünkü harp belirsizlikler ortamıdır". İşte bizde bunun üzerine şöyle diyoruz "Muharebe başlamadan önce,belirsizlikleri belirli hale getiren taraf, aslında kazanmış olduğu bir savaşa başlar".
Sayfa 51