Dünyanın acısının çok yakınına ve genelde volkanik toprağın üzerine kurar insan küçük mutluluk bahçelerini. Hayata ister, varoluştan sırf bilgi isteyen, ister boyun eğip teslim olan veya üstesinden geldiği bir zorluğu sevinen birinin bakışıyla baksın, kişi, sıkıntının peşine filizlenen bir parça mutluluk bulacaktır her yerde. Toprak ne kadar volkanik olursa, mutluluk da o ölçüde büyük olacaktır, fakat bu mutluluğun tek başına acıyı gerekçelendirdiğini söylemek saçma olur.