Bu kitap, kapağındaki sözler gibi insanın içine işleyen bir sızıyla açılıyor. Furuğ Ferruhzad, şiiri bir miras gibi devralmaz onu kendi acısıyla yeniden kurar. Onun dizelerinde bir kadının sesi, bir ülkenin suskunluğunu yatar. Bu yüzden kitap, sadece okunmaz; hissedilir, iz bırakır..ve bir yerlerde, yaralı bir kuş hâlâ gökyüzüne bakar; mavi, bütün acılara rağmen var olmaya devam eder. belki de bazı kitaplar, sadece okunmak için değil.. birinin içinden sessizce geçmek içindir. bazı duygular, adı konmasa da, bir yerlerde hâlâ varlığını sürdürür..